een, die 62 oM. lang was (ongeveer 100 windingen per cM.j en die 
bij de metingen (effectieve stroom sterk te 1,45 Ampère) in het midden 
een veldsterkte met de amplitudo 260 Ganss (aan de uiteinden dus 
een van 130 Ganss) gaf. Verder werkten wij ter verkleining van 
de ontmagnetiseerende werking der polen met een ijzerstaafje 16 cM. 
lang, 0,17 cM. dik. De spiegel hing nu aan een dunwandig buisje, 
dat onder aan het ijzerstaafje gekit was en dat juist onder den klos 
uitkwam. Om een meting van de dempingsconstante en onderstellingen 
over de dempingswet te vermijden namen wij de resonantiekromme 
op, d. w. z. wij bepaalden bij constant gehouden draadlengte de 
afhankelijkheid van de amplitudo \<t van de wissel stroom frequentie. 
De gebruikte wisselstroom werd geleverd door een generator in 
den kelder van het gebouw. Deze werd gedreven door een gel ij li- 
st room motor die door een accumulatoren batterij gevoed werd. In de 
werkkamer schakelden wij nu evenwijdig aan de magneetwikkeling 
van den motor een regel weerstand. Door dezen te variëeren konden 
wij den stroom om den magneet van den motor en dus zijn aantal 
omwentelingen per seconde, evenals de frequentie van denopgewek- 
ten wisselstroom binnen zekere grenzen veranderen. De stroom door 
den regel weerstand werd met een ampèremeter gecontroleerd. Wan- 
neer de rest constant gehouden werd, was de stroomsterkte een 
functie van de frequentie van den wisselstroom. Bovendien gebruik- 
ten wij een resonantie-frequentiemeter van Hartmann en Braün, waar- 
mede wij bepaalde frequent ie’s (45; 45,5; 46 tot 55) nauwkeurig 
konden bepalen. De tusschenliggende frequentie’s werden met behulp 
van den ampèremeter geïnterpoleerd. De amplitudo van de torsie- 
trillingen van het staafje werd weer objectief gemeten met behulp 
van een lichtbeeld op een schaal, waarbij echter ter verhooging der 
nauwkeurigheid een schaalafstand van 145 cM. genomen werd. 
In tig. 2 zijn de uitkomsten der metingen graphisch voorgesteld. 
De getallen bij de horizontale as ’) geven de frequentie’s van den 
wisselstroom aan, die bij de verticale as 10 maal den dubbelen uitslag 
in centimeters. 
Twee op dezelfde hoogte liggende punten van de kromme, gecom- 
bineerd met de ordinaat van het hoogste punt, werden telkens voor 
de berekening gebruikt. Stelt men ter bekorting 
41 I s 
dan is volgens (15) 
ï) Men denke zich de figuur door een draaiing van 90° in den behoorlijken 
stand gebracht. 
