IV. RATIO OPERIS. 
lium T. & Dodonseam Pl. ; alius a Sexu negat 
Urticam androgynam & fexu diftinftam , &c. 
Genere inter fe combinari poffe ; quod li di- 
cunt j non claffe conjungi poffunt , riiuko minus 
genere ; fed non obfervant fe conftruxilTe Claf- 
fes qualefcunque , ipfum vero Creatorem Ge- 
nera. Hinc tot falfa genera ! tot controverfise 
inter Autbores ! tot mala nomina ! tanta con- 
fufio ! Imo eo tandem redafta eft res , ut quo- 
ties furgat novus Syftematicusy toties horreat 
orbis Botanicorum. Et nefeio fane ipfe, num 
plus damni vel emolumenti attulerint Syllema- 
tici ; certe fi indodi conferantur cum dodis , 
longe plures fuere. Dolent hsc fata Medici , 
Pharmacopoei , Hortulani , nec fine ratione. Fa- 
teor Theoria eorum quod optima effet , fi mo- 
do Summo Conditori placuifiet omnes frudifi- 
cationes ejufdem generis $que fimiles inter le 
produxiffe ac individua ejufdem fpcciei. Quod 
cum fadum non fit, nihil fupereft aufugii, quin 
Nos , qui naturte Magiftri elfe non polTumus , 
nec fecundum noftrum conceptum omnes plan- 
tas iterum creare , Nosmet ipfos Naturse fubji- 
ciamus , Notafque plantis inferiptas folerti ftu- 
dio legere addilcamus. Si fingula differens no- 
ta frudificationis fufficiens dijudicaretur pro di- 
ftinguendo genere , quid hsefitaremus extemplo 
tot proclamare genera, quot fere funt fpecies; 
vix enim noti nobis funt duarum Ipecierum flo- 
res , inter fe adeo fimiles , quin aliqua interce- 
dat differentia. Et allaboravi quoque quondam 
a folo flore etiam differentias fpecificas tradere 
omnes , licet , facilior cum detur via , minus 
fru-' 
