ORATIO. 
1 1 
D alekarlt£ (\hzs •, & Gothndi£ Nemora ^ Sc Smo- 
landt£ Ericeta j 8c latiffima Scania jugera excurfus 
feci fpatiofos ; nec ulla facile eft nobilior Suecix 
provincia, quam ego non perreptavi, perluftravi, 
etfi non fine corporis , viriumque defatigatione ex- 
imia. Equidem iter Lapponicom magni mihi con- 
ftitic laboris 5 & fateor necefium mihi fiiiffe plus de- 
vorare moleftia! ac periculi , vagando per unam 
hanc mundi noftri arftoi oram , quam per reliquas 
omnes , quas ufquam gentium contigit mihi obire 
terras in extero orbe , nec tamen & ipfas abfqiie 
delafiatione viriumque jadura a me calcatas. Sed 
quod veritatis amori, ac imprimis gratiae Numinis 
acceptum referendum devotus 3 gnofco , exantlatis 
itineribus mox omnis defiinfti difcriminis ac mole- 
ftix me quafi lethaea cepit oblivio , compenfante 
hree omnia fru£tu illo inxftimabili , quem cx his 
viarum erroribus 6c anfradlibiis reportavi , in eo 
maxime confpicuo , quod indies magis magisque 
peritior redditus illam foeneratus fum experientiam, 
per quam fpero me prodeffe pofie & mihi, & aliis, 
*qu:c omnes omnium charirates ^ commoda com- 
pledlitur, ipfi Fatrix &c publico. 
Bone Deus! quam multi rerum patriarum rudes 
ad exteros excurrunt , ut curio fa imprimis, qux il- 
lic fefe fpedlanda offerunt rimentur foiiicite ac 
admirentur 3 quorum tamen eximia pars longe eft 
polita infra excellentiam eorum, qux in patrio no- 
ftro folo, oculos modo aperientibus, fefe ingerunt. 
Nullum ego 3 apud exteros, folum vidi rerum ia 
regnis naturx curiofarum foecundius , quam noftrx 
patrix! Nullum quod tot, tantaque, tamque ftu- 
penda 
