30 
E 
X A M E 
N 
Particula II!. 
De Aphorifmis qmhusdam Cl. Linnxi y qui Cl. 
Siegesbeckio paradoxi videntur. 
Oncliifio y quam ex aphorismis Botanicis format 
Linnacus, quod fcilicet fexiis coiifideratio Botanico 
fu maxime necejjaria y * duplici nomine oppugnatur , 
1. ' Taiiquam folis fpeciilatiGiiibus y usque fpeciojis magis 
quam utilibus apta, 
2. Quod fallacia y qiice fuppecUt at , figna methodo fmt ine- 
pta. Argumentum in forma hujusmodi erit. 
Quodcunquc folis , iisque inutilibus fpeculationibiis 
aptum efl & fallacia fuppedicat figna methodo inepta, ejus 
conilderatio Botanico non efl neceffaria; at fexus plan- 
tarum &c. Ergo. Probet minorem Cl. Siegesbeckius , quod 
ipfi difficile futurum judicabit ex fuperioribus Le61:or; 
Ego vero hic acium agere nolo. Nullum autem Bota- 
Bicorurn novi^ qui negaverit partem aliquam frudlifica- 
tionis confideratione dignam praeter unum Cl. Siegcsbe- 
ckiuin , prodigum femper verborum & affertionum , argu- 
mentorum & rationum parciilimum. 
g. IL Eodem loco afferuerat Linnceus y quod ejjentia 
primaria fundamenta Botanices in folis petalis frubtii male 
qucefita fint. Id autem potius bene factum exiflimat Cl. 
Siegesheckhis ; faltem ineiius quam fi partes frudifficatio- 
nis accidentales hic in cenfum venirent, uti fiint calyces 
quibus variin planta, & ftamina cum antheris, quibus 
tota caret cohors cpiphyllofpermariim. Ubi breviter 
notandum. 
I. Omnes partes fruclificationis confiderandas , dum de 
charadleribus generum naturalibus agitur cenfuit & de- 
moiiilravit Limulus , atque in Characleribus generum il- 
lo (Iri 
