ORATIO. 89 
perluftraverimus » duabus potiflirnum mu- 
tationibus eum obnoxium eiTe , facile de- 
prehendendus. Scilicet faciem planetae ndf- 
tri externam aut mundatio aut inflammatio 
alternis vicibus fefe invicem fuccedentes 
mutare valent ; ita tamen , ut nunquam 
integra Terrae fuperficies hanc alteratio- 
nem patiatur , fed ut femper fint aliqui 
tradtus refidui , diluvii vel incendii exper- 
tes , qui generi hominum & animalium ab 
interitu’ fervando fufEciant. Unde facile 
intelligetis , mihi heic non fermonem efse 
de diluvio Noachico j & incendio Terrae 
circa finem Mundi futuro ; quippe quae 
univerfaliffima ad mentem Theologorum 
poftrorum non naturali modo explicanda. 
Diluvii monumenta adeo funt evidentia 
& ubique obvia , ut in Hiftoria Naturali 
plane hospes falutari mereatur, cui ullum 
ea de re fuboriri poffit dubium. Sane 
Terram , quam incolimus , fundum mari 
olim praebuifse , apertifiime conftat. Et 
quidem fi nobis imaginemur , externam 
Telluris cruftam , lapidibus fraftis , arena, 
argilla , ^ terra nigra ficcqm ^ aquarum 
F 5 ioun- 
