102 ANDREAE CELSn 
grationis verfari. Et id quidem merito* 
Tanta enim eft iftius corporis amplitudo, 
ut Solis difcus ardere appareat totus , li- 
cet inter partes conflagrantes fint fpatia 
Europae vel Afiae aequalia. Quare ma- 
culae folares pofsunt efse cruftae terreftres 
incendio liberatae. Profedto ex phaeno- 
menis macularum conflat, partes interdum 
dari in Sole non incenfas , quae Tellurem 
noflram bis , ter , imo quater magnitudine 
fuperant. Quis vero tantis terrarum fpa- 
tiis fuos denegare vellet incolas ? Fuere 
etiam tempora , fi annalibus Romanis cre- 
dimus , quibus Sol per integrum annum 
oblcurior apparuit , igne nempe per maxi- 
mam ejus partem vel penitus extindlo, 
vel fumo denfiori involuto. Flamma enim 
non nifi fumum accenfum repraefentat. 
Nec mirabimur, Solem potuifse per tanta 
temporum intervalla in flatu inflammatio- 
nis perfeverare , fi refpexerimus montes 
noflros ignivomos , qui jam per duo an- 
norum millia, ^ forte adhuc plura, li 
monumenta adefsent, interrupta licet fe- 
rie, flammas evomuerunt. 
