C 508 ] 
tium, formam fere referens, adeo ardte etiam fibi 
invicem quafi impadta fint, ut vix terras interlabentis 
quicquam obfervare liceat : unde difficillimum cog- 
nitu evadit, num arbores integrce> an arborutii jam 
fiffarum divilarumque partes folum, fuerint, ex qui- 
bus ifta enata fint. Temporis etiam, quo hunc fitum 
procul dubiojamobtinuerunt, longinquitate, terrasque 
fimul incumbentis et aquas interlabentis humiditate* 
adeo fragilia fadta funt, ut non in naturali fuo fitu 
folum rimarum, verfus omnes fere diredtiones excur- 
rentium, plena fint, fed loco etiam fuo mota in ma- 
jores facile minorefve portiones dilabantur. Color 
omnium horum lignorum a fufco ad nigrum fere 
tendit, quo etiam terra ilia pauca paflim intermixta 
non folum, fed eidem etiam incumbens, ad pedis 
unius et ultra altitudinem, fimul tindta ell : unde et 
hac, licet caute remota, ne in extrema quidem fuper- 
ficie juftam lignorum iftorum faciem, imo ne fitus 
quidem diredtionem veram, cognofcere fatis diftindte 
licet. Terra enim ifia humida ligni femiputridi 
rimas et intervalla omnia adeo oblita repletaque funt, 
ut vifum omnem fallant confundantque. Quas huic 
vero terras incumbit, humus eft intermixto fabulo, in 
qua optimas paftim argillce bolique, alibi vero arenas 
etiam fubtiliffimas, varieque coloratas, reperire ftrata 
licet. Ex his ipfis terrarum circumjacentium ftratis 
vero novus quaft adhuc aftiirgit in fummo cacuminis 
vertice mons, quingentorum et quod excurrit paffuum 
ambitum circiter habens, lapidibus ingentibus fere 
totus conftratus, arboribufque prasterea proceris con- 
fitus, fub quo ipfo quoque lignorum iftorum ftrata> 
quasdam adhuc excurrunt. 
Ligna, 
