vero proxime praeterlapfa, didici, a fulgure tonante vix 
effe diftindla. 
Semper enim, dum ejufmodi fulgurationes hordei 
vife fuerint, alicubi, juxta horizontem, nubeculam de- 
tegere potui, ex qua oriebantur. Deinde etiam corn- 
peri, eodern tempore tonalTe, ad magnam diftantiam, in 
ea plaga ubi nubes eftet obfervata. Itaque in eo tan- 
tum a communi fulgure differre videntur, quod ob 
diftantiam obmutefcant. Prseterea nullus dubito, quin 
die faepe fiant, quamvis fortiore lumine difpareant. 
Fieri quoque poteft, ut interdum nubes fulgurans, pau- 
lulum infra horizontem natans, nihilominus, per lumen 
reflexum, fulgurationes fupra eandem cauftetur. 
Una vel altera vice pluviam vefperi cadentem adeo 
eledtricam obfervavi, ut ad ejus contadlum omnia fcin- 
tillarentj terraque undis quad igneis obtegeretur; abfque 
tamen omni tonitru. Idem interdum nive accidit. Eft 
praterea aliud fulguris muti genus, quod fero autumno 
et hieme confpicitur, cujus ortus difticilius explicatur ; 
faltem alio modo procreari videtur quam tonansj nam 
tonitrua hieme ignoramus. 
Haec phenomena obfervavi, et dum ccelum fere- 
num, et dum nubibus omnino erat tedium. Quantum 
vero adhuc ex propriis obfervationibus colligere pof- 
fum, ultra nubium regionem elevata funt. Sed de his 
alia occafione plura. Interea mihi favere pergas. 
Permaneo 
Celeberrimi nominis tui 
cultor obfervatiftimus, 
Dabam Upfalae, 
4ie 28 Auguftl 1761. 
Thorbern Bergman. 
