t i2 7 ] 
boreale ad zenit, vel ad plagam coeli meridionaletn 
afcendit, ita quidem, ut declinatio videretur fequi 
mo, turn luminis, et intra pauca temporis minuta to- 
tos tres et quatuor gradus aliquando variare. Res 
fide major mihi initio vifa efi. Meis oculis tarn mi- 
rum phenomenon notare cupiebam. Cum itaque 
mihi traderetur acus, pedem Suecanum longitudine 
aequans, ab opifice noftro ingeniofiflimo D. Ekftrom 
confeda, agiliffima ; mox, ineunte Februario hujus 
anni, coepi annotare illius declinationes j quas ftatim 
quotidie variantes deprehendi, prout Grahamus, 
Celfius, etc. antea obfervaverant, ea videlicet lege, ut 
acus ab hora feptima matutina ad fecundam pcft me- 
ridiem, ab oriente ad occidentem magis magifque dif- 
cedat, interdum tertiam vel quartam partem unius 
gradus. Poft horam fecundam iterum revertitur ad 
odavam vefpertinam, ufquedum eundem fere fitum 
attigerit, quern hora odava matutina. Per totam 
nodem fere quieta efle folet, faltem non nifi parum 
circa mediam nodem abit ad occidentem, mox in- 
eunte mane reditura. Hrec diurna variatio nunquam 
fallit, fed conftans et fere regularis efi, nifi lumen 
boreale impediat. 
Cum acus hoc modo, a die 6 Februarii ad i^ 1 " 
circa feptimum gradum declinationis * occidentals 
vagata elTet quotidie, eluxit, die 15 0 , lumen boreale, 
non tamen admodum vividum. Magna cum volup- 
tate percepi, acum mox affici, ut intra 10 temporis 
minuta, 
* Haec declinatio non eft vera et media hoc tempore Holmise, 
fed aliquanto minor vera. At hac occafione non quaeiivi veram de- 
clinationem, fed ejus tantum variationem. 
2 
