49 
nagegaan en wel volgens de buitengewoon handige methode 
van Smith l ), die ons in staat stelt zéér kleine kwantiteiten stof 
te onderzoeken. Een buisje van 
de gedaante, zooals in Fig. 1 aan- 
gegeven, wordt met de te onderzoe- 
ken vloeistof gevuld, vervolgens aan 
een thermometer bevestigd Fig. 2 en 
in een geschikt vloeistofbad geplaatst, 
dat langzaam wordt opgewarmd en 
waarin krachtig wordt geroerd. Bij 
hel kookpunt ontwijkt een voortdu- 
rende stroom van dampbeden uit hef 
open uiteinde. Laat men nu de tem- 
peratuur weer langzaam dalen, dan 
zal, zoodra zij iets onder het kook- 
punt is gedaald het ontwijken van 
dampbeden plotseling ophouden. Dit punt kan zéér scherp worden 
waargenomen en de bepaling zóó dikwijls worden herhaald, totdat 
alle vloeistof is verdampt. 
Daar door ons een oliebad werd gebruikt en CH. t SCN bij lSfF 
gemakkelijk in olie oplost, lieten wij het nauwe buisje a van hel 
kookbolletje uitmonden in een ± 2 mm. wijder buisje h. Hierdoor 
werd bereikt, dat de ontwijkende dampbeden zéér duidelijk zichtbaar 
werden en niet dadelijk in de snel zich bewegende olie oplosten. 
Het zuivere melh ylrhodanide gaf bij herhaling van de proef, tot- 
dat bijna alle vloeistof was verdampt, het volgende resultaat: 
Fig. 1. Fig. 2. 
l ste bolletje 
2 d = bolletje 
130.9° 
130.9° 
131.4 
131.1 
131.5 
131.3 
131.5 
131.4 bij 
verdwenen 
waaruit blijkt, dat het niet volkomen zuiver was, maar een spoor van 
een vluchtiger bestanddeel bevatte, dat vrij snel bij het koken ver- 
dwijnt, zoodat, nadat ± d/ 4 verdampt is, een binnen de waarnemings- 
fouten konstant kookpunt wordt gevonden n.1. ± 131.4°. 
Na deze bepalingen werd overgegaan tot de vloeistof, die bij 20 
6 weken lang met Cd.J, in kontaki was geweest. Bij de bepaling 
') Americ. chein. Soc. 32. 897 (I9| i). 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXII. A°. 1913/14. 
4 
