69 
in temperatuur en in samenstelling, welke in het gasmengsel veelvuldig 
moeten worden aangetroffen. 
De gemiddelde steilheid dier onregelmatige gradiënten van optische 
dichtheid neemt zeer waarschijnlijk af bij overgang van een niveau 
P naar een hooger gelegen niveau Q. 
Denken wij ons nu de „bestralingsoppervlakken” geconstrueerd 
voor een punt P l van het niveau P en voor een punt Q x van Q. 
In de laag Q mogen nu de onregelmatige gradiënten in het algemeen 
zoo zwak zijn, dat stralen die haar verlaten volgens een raaklijn 
Q X E in de richting naar de aarde, bijna nimmer een zoo groote 
afwijking hebben ondergaan dat zij afkomstig zouden kunnen zijn 
uit eenig punt van het bestralingsoppervlak van Q x . Deze toestand 
zal heerschen indien de gemiddelde kromtestraal van lichtstralen, 
rakende aan liet niveau Q, grooter is dan bijvoorbeeld driemaal de 
straal van den bol Q. De waarnemer ontvangt dan weinig licht van 
Q x ; hij zal oordeelen dat liet niveau Q buiten de fotosfeer gelegen is. 
Zijn daarentegen in een laag P de gradiënten zoo veel steiler, dat 
daar de gemiddelde kromtestraal van tangentieele lichtstralen kleiner 
is dan bijvoorbeeld een derde gedeelte van den straal van den bol 
P, dan mogen wij verwachten dat van de bestraling die P x uit 
