71 
waarschijnlijk moet achten. Onderstellen wij eens dat waterstof een 
hoofdbestanddeel van de zichtbare lagen vormt, dan kunnen wij de 
Gemiddelde refractie-constante R = — ----- van het medium op 1,5 
b A 
schatten. Substitueeren we deze waarde, benevens q = 10 10 , in de 
betrekking 
<7A_ 1 
~ds ~ Rq ' 
dan komt er voor den dichtheidsgradient 6 X 10 _1! , hetgeen beduidt 
dat in twee punten die 1 kilometer (10 5 cm.) van elkaar verwijderd 
zijn, de dichtheid slechts 0,000006, of 0,5 % van de dichtheid onzer 
aardsche atmosfeer, behoeft te verschillen. Het zon inderdaad uiterst 
merkwaardig zijn indien de algemeene circulatie in de zon geen 
plaatselijke verschillen van temperatuur en van samenstelling der 
gasmassa teweegbracht, voldoende om zóó kleine gradiënten te doen 
ontstaan. In een laag, waar de gemiddelde dichtheid niet grooter is 
dan die van onze aardsche atmosfeer bij den zeespiegel, zou bijv. 
slechts noodig wezen een temperatuur-gradient van 1°.4 0 per 
kilometer. 
§ 3. In onze dioptrische opvatting van de fotosfeer ligt mede een 
verklaring opgesloten van de wet der helderheidsverdeeling over de 
zonneschijf. 
Dit vraagstuk kunnen wij namelijk ook aldus formuleeren : wat 
is de oorzaak van het feit dat het bestraUmjsoppcrvlah van een punt 
M. ergens in of nabij het „fotosferisch niveau” gelegen, juist die 
bijzondere gedaante heeft (verschillend naar gelang van de uitgekozen 
golflengte), welke ons uit directe waarneming bekend is? 
Laat RP' (Lig. 3) een deel van het fotosfecr-niveau voorstellen, 
M M 
CC' een deel van een ander, zooveel dieper gelegen niveau, dat 
daar de zonsmaterie dicht genoeg is om licht met een continu spectrum 
uit te stralen. 
] ) Zie Versl.'At'd. Natuurkunde XV, 326, (1906). 
