44 
temperatuur voor juist aannemer), bij 422° en 18 atmosferen. Bij 
liet fripelpunt van den rooden fosfor, dat door den Heer Bokhorst 
gevonden is bij 588°, 5 en 42 atmosferen *), vormt zich opnieuw vloeistof 
en het is nu duidelijk, dat de dampspanningslijn voor vloeibaren 
fosfor, welke van dit punt uitgaat, niets ie maken heeft met de 
dampspanningslijn van gesmolten witten fosfor. 
Nu is het interessant ons af te vragen, hoe het naar lagere tem- 
peraturen metastabiel doorgetrokken deel van de dampspanningslijn 
van vloeibaren rooden fosfor loopen zal. In tig'. 1 is één van de 
mogelijkheden aangegeven. Hierin is aangenomen, dat genoemde 
dampspanningslijn het metastabiele tusschenstuk van de plooipunts- 
kroinme Iv 3 ontmoet en dus in een omler-kv ilisch punt eindigt. Zoo- 
als reeds vroeger werd opgemerkt kan er ook ontmenging in het 
metastabiele gebied optreden en in dit geval kan, wanneer de plooi 
gesloten is, het punt K. } bij veel lagere temperatuur en druk optreden 
dan K l , en dan zal de lijn hK 2 onder gK x gelegen zijn. Ver kan 
deze lijn zich echter niet naar lage temperatuur uitstrekken, want 
dan moesten er twee verschillende soorten vloeibare witte fosfor 
bestaan, waarvan niets gebleken is. Was de plooi open, dan zou 
eveneens het metastabiele deel van de dampspanningslijn van den 
vloeibaren rooden fosfor zich onder gk\ naar lagere temperaturen 
voortzetten, doch hiertegen bestaat het bezwaar, dat zooeven is 
geopperd, zoodat het verreweg het waarschijnlijkst is, dat genoemde 
dampspanningslijn in een metastabiel onder-kritisch punt A” a eindigt. 
Volkomen zeker zullen wij daarvan kunnen zijn, wanneer de 
verlengden van de twee dampspanningslijnen yK x en hK a elkaar 
snijden. Speciaal daarop gerichte onderzoekingen zullen dit waar- 
schijnlijk spoedig uitmaken. Verder valt nog op te merken, dat de 
dampspanningslijn van den rooden fosfor, die van h uitgaat, bij onge- 
veer 460° de lijn OU moet ontmoeten, daar bij deze temperatuur 
het overgangspunt tusschen rooden en violetten fosfor ligt. In U 
treedt dus weer een tripelpunt op, en beneden dit punt is het eenige 
stabiele unaire evenwicht dat tusschen violetten fosfor en damp. 
Voor cyaan geldt een dergelijke ƒ '7 -figuur, zooals Fig. 2 laat zien. 
Het bijzondere is nu hier dit, dat het kritisch punt K l niet, zooals 
bij den witten fosfor, door berekening moest worden gevonden, maar 
gemakkelijk kon worden waargenomen. Daar staat tegenover, dat, 
tei'wijl bij den fosfor langs experimenleelen weg het tripelpunt van 
de roode modificatie kon worden bepaald, liet tripelpunt van para- 
cyaan niet is te realiseeren, doordat de stof vóór dien tijd ontleedt. 
Daar wij onder de temperatuur van het kritisch punt A, slechts één 
] ) De vorige bepalingen werden verricht met een toestel, dat bij hooge tempe- 
raturen onnauwkeurige resultaten bleek op te leveren. 
