42 
wel de moeite waard te vermelden hoe Bakhuis Roozeboom 1 ) zich 
heeft uitgelaten naar aanleiding van de punten van overeenkomst 
tusschen beide genoemde stelsels. 
,,Das Gas unterscheidet sich wei ter vom Phosphor darin, dass 
kein Schmelzjmnkt der polymeren Form (Paracyan) bekannt ist. 
Praktisch ist es unmöglich, einen solchen zu erreichen, weil das 
Paracyan sicli oberhalb 600° stark zersetzt”. 
„Es erhebt sich gleichwohl die interessante Frage, ob — falls diese 
Zersetzung ausgeblieben ware — ein Schmelzpunkt batte erreicht 
werden können”. 
„Eine Umwandlung des Paracyans in die gewöhnliche Flttssigkeit 
ist naturlich unmöglich, weil ihr kritischer Punkt bei 124° liegt. 
Wohl aber ware eine Umwandlung oberhalb 640°, also unter grössere 
Druck als 1 Am.) in eine polymere Flüssigkeit denkbar”. 
„In solchen Fallen besteht also kein kontinuierlicher Uebergang 
zwischen den beiden Fliissigkeiten. Dadurch stellen die verschiedenen 
festen Phasen eigentlich nicht mehr im Verhaltnis der Monotropie 
zu einander, sondern die polymere Form verhult sich als ein beson- 
derer Körper”. En in een noot op dezelfde bladzijde schrijft hij : 
„Es ist sogar fraglich, ob nicht auch der Phosphor noch zu dieser 
Kategorie gehort, demi ein kontinuierlicher Uebergang zwischen dem 
gewöhnlichen tlüssigen Phosphor, und der Schmelze des roten, ist 
noch nicht konstatiert”. 
Wij zien hieruit, dat liet probleem, waarom het hier gaat Bakhuis 
Roozeboom zéér interesseerde en dat hij het eigenaardige ervan reeds 
duidelijk heeft aangegeven. 
Bakhuis Roozeboom wees er op, dat elk verband tusschen de 
beide modificaties van de stof cyaan ontbreekt en dat men hier 
dientengevolge eigenlijk niet meer van monotropie spreken kan. 
Thans zien wij dit echter anders in. Het is waar, de lijnen voor 
het innerlijke evenwicht in de verschillende phasen van cyaan en 
paracyaan missen elk verband en toch weten wij, dat er allerlei 
verschijnselen bekend zijn, die wel degelijk op een verband tusschen 
cyaan en paracyaan wijzen ; zoo geeft bv. de damp van paracyaan 
bij afkoeling cyaan en uit den damp van vloeibaar of vast cyaan 
kan bij verhitting op hooge temperatuur paracyaan verkregen worden. 
Er is dus wel degelijk verband, doch deze samenhang kon vroeger niet 
worden aangegeven, en zoo stond het ook met den fosfor. De theorie der 
allotropie wijst ook hier weer den weg. De stelsels fosfor en cyaan 
zijn, zooals het experiment heeft aangetoond, pseudostelsels en het 
is voorloopig voldoende om aan te nemen, dat elk van deze stelsels 
p Lehrbuch Heterog. Gleichgewichte, 176. 
