40 
zaamheid van liet organisme liet meest schijnen te lijden, zou men 
dan moeten toeschrijven, ’t zij aan hare groote vulnerabiliteit (in 
verband ook wellicht met haar latere, embry ogenet ische rijping), 
’t zij aan het feit dat juist door hare grootte histologische verande- 
ringen er eerder zichtbaar zijn. Een feit is ’t althans dat wij, zoo- 
als boven werd vermeld, aan de cellen van veld 17 zelf geen pa- 
thologische eigenschappen konden ontdekken. 
Scheikunde. De Heer Van der Waals biedt namens den Heer 
A. Smits een mededeeling aan: ,,De stelsels fosfor en cyaan' . 
(Mede aangeboden door den Heer Holleman). 
Zooals reeds werd medegedeeld *) is vastgesteld kunnen worden, 
dat de dainpspanningskromme van vloeibaren witten fosfor niet het 
metastabiele verlengde zijn kan van de damspanningslijn van gesmol- 
ten rooden fosfor. Dit feit is geheel in overeenstemming met de om- 
standigheid, dat zich uit de bepalingen van Aston en Ramsay * 2 ) omtrent 
de oppervlaktespanning laat berekenen, dat de vloeibare witte fosfor 
bij + 422° kritisch worden moet. 
Ten gevolge van het bestaan van dit kritisch punt doet zich nu 
het bijzonder interessante geval voor, dat de P,7 7 -figuur voor den 
witten fosfor elk verband met die voor den violetten en rooden 
mist. Voor de modificaties' cyaan en paracyaan geldt precies het- 
zelfde en wat het merkwaardigste is, is dit, dat, wat bij den 
fosfor slechts indirect uit het experiment volgt, bij het stelsel cyaan 
gemakkelijk is te realiseeren en omgekeerd. Het kritisch punt van 
den vloeibaren witten fosfor beneden het smeltpunt van de roode 
modificatie is niet te realiseeren, maar volgt uit de dampspannings- 
kromme en uit de oppervlaktespanning; het kritisch punt van cyaan 
daarentegen is gemakkelijk waar te nemen en ligt bij 126.5° en een 
druk van 58.2 atmosferen. 
Omgekeerd is het smeltpunt onder den dampdruk van den rooden 
fosfor, hoewel niet gemakkelijk, toch te bepalen bij 588. °5 en 42 
atmosferen, terwijl van het paracyaan, dat de stabiele modificatie ver- 
tegenwoordigt en dus boven 460° met den rooden fosfor vergelijkbaar 
is, het smeltpunt niet te verwezenlijken is, daar paracyaan, vóór dat 
deze temperatuur is bereikt, ontleedt. Hieruit volgt dus, dat de stel- 
sels fosfor en cyaan elkaar op zeer gelukkige wijze aanvullen. Daar 
D Verslag Kon. Akad. v. Wet. 30 Nov. 1912, 753. 
2 ) Journ. Gliem, Soc, 65, 173 (1894). 
