heen, rechts eindigt hij kort \óór deze pool T-vormig. Op de 
convexe zijde vindt men beiderzijds de resten van een sulcus lnnatus. 
Microscopisch onderzoek. Alle, hovengenoemde, linksgelegen op- 
tische centra werden onderzocht aan Pal-praeparaten en volgens 
van Gieson gekleurde sneden. De rechtsgelegene werden volgens 
Ni ssL gekleurd (paraffine insluiting, toluidineblauw), de ealcarinastreek 
partieel. De resultaten zijn de volgende : 
1. Corpus quadrigeminum nnticum. Door het ontbreken der op- 
tische vezels van den tractus opticus is dit ganglion mergarmer. 
Wellicht betreft deze armoede voor een deel de oppervlakkige laag 
(stratnm zonale); stellig niet in belangrijke mate, misschien in t 
geheel niet. Dit komt overeen met wat Cajal ') aan embryonale 
praeparaten vaststelde, en met ’t geen een onzer uit een pathologisch 
geval concludeerde 2 ), in strijd met de algemeen heerschende meening 
hieromtrent. Daarentegen is de volgende merglaag (stratum opticum) 
minder rijk aan vezels; deze stammen dus voor een goed deel nit 
den nervus, resp. tractus opticus. Aan cel-praeparaten (v. Gieson, Nissl) 
kan geen duidelijk verschil met normale sneden worden vastgesteld. 
2. Pulvinar thalami optici. Stellig is de kërn in haar geheel 
kleiner. Het is echter zeer moeielijk aan te geven welke anato- 
mische kategorie van vezels is weggevallen. De lange radiaire vezels 
zijn fraai ontwikkeld, ze begeven zich duidelijk in de capsula in- 
terna retrolenticularis, behooren dus naar alle waarschijnlijkheid tot 
het projektiestelsel van de groote hersenschors. De cellen zien er 
gezond uit in het midden der kern en in ’t mediale deel. Mogelijk 
zijn in liet lateroventrale deel de cellen iets naar elkaar getrokken 
en bevindt zich daar eene te rijke verzameling glia-elementen. Een 
celverlies kunnen we niet aantoonen. 
Corpus genicuhtum extemum. Het werd gesneden ongeveer even- 
wijdig aan den intredenden tractus opticus. Door de ontbrekende 
ventrale welving is van een ,,hi lus’ haast geen spoor te bemerken. 
Van een merghoudend tractus- resp. retina-gedeelte is natuurlijk 
geen sprake; ook voor zoover dit in normale praepaiaten giijs is. 
kan men bij deze anophthalmos eene volumevermindering van be- 
lang waarnemen. Het frontale deel van het ganglion mist dus de 
verspreide dikke bundels mergvezels, die men in frontale sneden als 
blokjes te midden van het fijnere vezelnetwerk ziet liggen ; het ven- 
trale de instralende vezels. De merglamellen zijn duidelijk, op de 
gewone wijze gerangschikt. Ze bevatten evenwel wat mindei vezels 
i) S. R. y Cajal. Textura del sistema nervioso, 1904. II, i. p. 4/7. 
8) v. Valkenburg Contribution a félude d. 1. substance blanche temporo-occi- 
pitale de 1’liomme, l’sycli. e. Neurol. Bladen. 1911. 
