79 
diuretische werking van den alkoliol. Overigens vindt Chauveau, dat 
de CO s -productie en het 0 2 -verbrnik bij den arbeid onder den invloed 
van alkoliol aanzienlijk zijn afgenomen (liet laatste met 15,3 °/ 0 ). 
Om voor ons onbegrijpelijke redenen laat hij dit echter buiten 
beschouwing, om enkel gevolgtrekkingen te maken uit de verandering 
van het respiratiecpiotient. De juistheid dezer komt ons zeer betwist- 
baar voor, doch wij wenschen daarop niet nader in te gaan uit 
overweging, dat de hond van Chauveau in verhouding tot zijn 
lichaamsgewicht zoodanig groote hoeveelheid alkoliol kreeg, dat 
praktische resultaten daarbij niet voor den dag konden komen. 
Dukig ’), die zonder en met alkoholgebruik dezelfde bergtochten 
deed, en de resultaten daarvan met elkaar vergeleek, begon pas met 
zijn respirafieproeven, als hij mocht aannemen, dat de hoeveelheid 
opgenomen alkoliol (30 a 40 cc. alkoliol van 96 °/ 0 ) reeds verbrand 
was (ongeveer 2 uur na 't innemen) of nog slechts kleine hoeveel- 
heden daarvan geoxydeerd werden. Hij komt tot het resultaat, dat, 
hoewel de alkoliol gedurende den arbeid verbrandt en een deel van 
de daardoor beschikbare energie het lichaam ten goede komt en 
gebruikt wordt voor het verrichten van dien arbeid, onder invloed 
van den alcohol de geschiktheid, een bepaalden arbeid te verrichten, 
vermindert en gepaard gaat met een verhoogd stofverbruik. Terwijl na 
’t genot van alkoliol de tijd, waarin de tocht volbracht werd, 20 proc. 
langer duurde, stond daartegenover sier 1 1 1 s een energiebesparing in 
de tijdseenheid (afgeleid uit het zuurstofverbruik) van circa 7 proc. 
Bij onze proeven werd de arbeid verricht met hetzelfde toestel, 
als vroeger 2 ) door ons beschreven is (kamertiets met stel- en meet- 
baren weerstand). De proef werd aldus ingericht: ’s morgens om 
9 ii. werd eerst een bepaling gedaan, waarbij de proefpersoon rustig 
op de tiels zat, zonder te trappen ; daarna trapte hij, vrij ademend, 
gedurende 20 minuten met een flinken weerstand ten einde zich te 
vermoeien, voordat de eigenlijke proef begon. De arbeid bedroeg 
hierbij 570 K.G.M. per min. ; nu werd op de z.g. alkoholdagen in 
eens 60 cc alkoliol van 96% gedronken met water tor 150 cc ver- 
dund en dadelijk daarna, gedurende 15 min. vrij ademend en 5 min. 
door de ventielen, getrapt. De weerstand was nu zoodanig, dat de 
arbeid evenals bij onze vroegere proeven bedroeg 380 K.G.M. per 
min. Hierna werd de expiratielucht voor de analyse opgevangen, 
terwijl de proefpersoon door bleef trappen. 
1 uur later trapte de proefpersoon wederom gedurende 15 min. 
9 Durig, Beitrage zur Physiologie des Menschen itn Hochgebirge II! Pfliiger’s 
Arcliiv 190G Bd 113 pag. 341. 
2 ) G. J. G. v. Hoogenhuyze en J. Nieuwenhuyzf, 1. c. 
