87 
ƒ 
(è mr 1 + kf^T) e 
+ f r 
20 
•/(r, r v , v) dmr dr v 
v h 
mr* 4- fr, 
~20 
• . . (16) 
X(r, r v , r) dmr dr v e ^ — 1 
Eigenlijk zou men al deze integraties voor u moeten uitstrekken 
tusschen 0 en cc, voor r daarentegen slechts van 0 tot R. Indien 
R en ƒ echter voldoende groot en 6 voldoende klein is, zal men 
ook voor de integratie naar r oneindig als bovenste grens mogen nemen. 
Noemen wij den noemer van het 1 in kerlid van (16) J, dan is de 
dJ 
teller O' 2 — , zoodat de vergelijking overgaat in : 
dO 
vh 
1 dJ 
~Jd0' 
vh 
0 * 
6 
vh 
ÏP 
vh 
~6 
vh 
1 — e~ ~6 
. . (17) 
waaruit 
J — 
C 
vh 
u 
• ( 18 ) 
1 — e 
De waarde van C kan bepaald worden, doordat wij voor v = 0 
2 jt O 
hebben: / — 1. Dan wordt de integraal \Z1nmO .\/ — en het 
rechterlid C . wat in verband met v — - — | X L fJ -eeft 
0 2jt v' j ii ° 
C = h. 1 ) 
§ 10 . Toepassing op chemisch evenwicht. 
Wij zullen deze uitkomsten gebruiken om een formule af te leiden 
voor het dissociatie-evenwicht van een twee-atomig gas. Wij zullen 
daartoe denken, dat in de volume-eenheid n x vrije atomen aanwezig 
zijn. Ieder atoom bezit een gebied v, waarvan wij de eigenschappen 
in de vorige paragraaf beschreven hebben. Wanneer een ander atoom 
0 Eigenlijk kan C een functie van y zijn, zoodat wij voor C zouden moeten 
schrijven C = h X F(v), waarin F(v) een functie van v is, die 1 wordt voor v = 0. 
Wij zullen in liet vervolg echter de eenvoudige oplossing C=h gebruiken. 
