92 
gevonden werd, daar met vrij groote benadering 
du — — 0.40 cos Xdfi 
terwijl de nieuwe term nagenoeg gelijk is aan 
— 0".66 cos X. 
De speciale vorm der randafwijkingen, die het gevolg zou zijn 
eener verschuiving van het middelpunt der figuur over 1''.65 in de 
richting der toenemende breedte, zou dus volkomen rekenschap 
geven van het uit de waarnemingen afgeleide resultaat. 
Neemt men, afziende van de helling der maansbaan en van den 
invloed der Jibraties, aan dat de maansaequator steeds met de eclip- 
tica samenvalt, dan worden bij de doorgangswaarnemingen deelen 
van den rand gebruikt, die zich met de maanslengte verplaatsen 
over bogen gelegen tusschen punten 23°. 5 ter weerszijden van den 
maansaequator. Deze zouden dus belmoren bij een middelpunt met 
eene breedte 1".65 grooter dan volgens onze ephemeriden, dus, daar 
deze den constanten term van Hansen — J".0 bevatten, eene breedte 
0".65 grooter dan die volgens de zuivere theorie. Daar verder 
in den loop van een jaar iedere waarde der maanslengte achter- 
eenvolgens samenvalt met alle waarden der elongatie D, en dus een 
gelijk aantal malen met waarneming van Rand I en van Rand II, 
moeten telkens de twee symmetrisch gelegen randdeelen samen werken. 
In het voorgaande jaar leidde ik uit een onderzoek der declina- 
tiewaarnemingen te Greenwich gedurende het tijdperk 1883 — '1909 
at, dat deze, na zoo goed mogelijk van systematische fouten bevrijd 
en op het fundamentaalsysteem van Nf/wcomb gereduceerd te zijn, 
tot een middelpunt voeren . 0".8 ten zuiden van het zwaartepunt, 
dus bijna tot het middelpunt van Hansen, terwijl de ongecorrigeerde 
declinaties het middelpunt nog zuidelijker zouden plaatsen. Verder 
vond ik toen dat de declinatiewaarnemingen van Mösting A tot 
geheel dezeltde uitkomst voerden als de rand waarnemingen, dat dus 
de krater waarnemingen met de bestaande gegevens tot liet maans- 
middelpunt herleid dit ook meer zuidelijk plaatsen. De uitkomsten 
van uk Vos toonen nu echter aan dat het zuidelijke middelpunt, 
hetgeen voldoet aan bogen van 47° symmetrisch ten opzichte van 
noord- en zuidpunt gelegen, dit zeker niet doet aan de oostelijke 
en westelijke bogen die bij de rech teklimmings-waarnemi ngen in 
aanmerking komen. 
Run met het zwaartepunt samenvallend middelpunt is daarmede 
reeds veel beter in overeenstemming, Dit zou tot een term — 0''.40 
cu.s / voei en en de vraag doet zich dus voor of deze kleinere coëf- 
ficiënt neig genoegzaam aan de waarnemingen voldoet. Alvorens dit 
