108 
Daar 6 y „, de waarde waartoe C v bij liooge T nadert, de helft is 
van de overeenkomstige waarde voor een vast lichaam, is de factor 
van gelijk aan die voor een vast lichaam : vergl. Debije, l.c. p. 800. 
Uit (20) in verband met (Ö2) volgt wegens de bekende thermo- 
dynamische betrekking tusschen C t> en C„ dat hunne verhouding x 
bij het naderen tot T = 0 tot de waarde 1 nadert. 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt aan Supple- 
ment N°. oOb bij de Mededeelingen uit het Natuurkundig 
Laboratorium te Leiden : W. H. Keesom. „Over de theorie 
der vrije elec tronen in metalen 
(Mede aangeboden door den Heer H. A. Lorentz.) 
§ 1. Inleiding. Overzicht. Het ligt voor de hand de beschou- 
wingen der vorige mededeeling betreffende de toepassing van de 
theorie der quanta op de toestandsvergelijking van een ideaal een- 
atomig gas over te dragen op de theorie der vrije electronen ‘) in een 
metaal. Daar de frequenties in een dergelijk electronengas, bij 
dezelfde orde van grootte van het aantal deeltjes per volume-eenheid, 
zeer veel hooger worden dan in de gewone materieele gassen, zullen 
de voor lage temperaturen afgeleide grenswetten voor een systeem 
van vrije electronen tot relatief veel hoogere temperaturen, zelfs dot 
in het experimenteel bereikbare temperatuurgebied, kunnen gelden. 
De beschouwing van het dynamische evenwicht tusschen de vrije 
electronen en de electronen in de metaal moleculen leidt ($ 2) tot de aan- 
name, dat bij lage temperaturen het aantal vrije electronen per 
volumeeenheid tot eene constante eindige waarde nadert. Hetzelfde 
is dan ook het geval met de gemiddelde snelheid der vrije electronen. 
Aldus wordt men door de toepassing van de theorie der quanta 
op de vrije electronen in een metaal op de wijze als boven is aan- 
geduid voor lage temperaturen geleid tot de aannamen betreffende 
b btet evenwicht tusschen oscillatoren, vrije electronen en stralende warmte is 
onlangs door Planck, Berlin Sitz.-Ber. 3 April 1913, behandeld onder zeer bijzon- 
deie aannamen, die voor de vrije electronen tot de equipartitiewetten voeren. De 
behandelingswijze in deze mededeeling kan eenigermate opgevat worden als de 
omgekeerde van die van Lorentz, Zittingsverslag April 1903, waar deze (voor 
equipartitie) uit de bewegingen der vrije electronen in metalen de (alsdan geldige) 
stralingswet afleidde. 
