120 
p. 339) en Kiesow (17, p. 2), maar overtuigende bewijzen konden ze 
evenmin al.s Reuter aan voeren. 
Krause (18, p. 12; 19, p. 4) stelde dan ook voor, om den meest 
aangenomen stand te behouden, totdat bewezen zou zijn, dat deze 
onjuist was. 
Ook Ulrich (20, p. 630) was later van opinie, dat men voorloopig 
het best deed den door Jones aangegeven regel te volgen en dus het 
minst ontwikkelde einde als vooreinde te beschouwen. 
in 1908 wijdden Ulrich en Basslkr (21, p. 280) in eene verhan- 
deling over de Beyrichiidae een hoofdstuk aan deze kwestie en 
trachtten ze haar op te lossen door op de volgende wijze te redeneeren. 
Bij de soorten van het geslacht Leperditia bezitten de schalen op 
beide kleppen bij het eene einde een zoogenaamde oogtuberkel, die 
gelijk dooi de palaeontologen algemeen aangenomen wordt, in ver- 
band gebracht moet worden met de gezichtsorganen. Derhalve is 
bij Leperditia- schalen het einde met de oogtuberkels het vooreinde. 
Daar hier de schalen vóór het laagst en achter het sterkst ontwik- 
keld zijn, doordat de achterrand eene sterke bocht naar achteren 
vormt, nemen ze aan, dat dit bij de Beyrichiidae ook het geval is. 
Ze passen deze regels ook op Beyrichia luberculata toe en vinden 
dan dat de stand, die door Reuter voorgesteld werd, de juiste is. 
^ Kort na het verschijnen van de verhandeling van Ulrich en 
Bassler had ik (22, p. 83) gelegenheid er op te wijzen, dat de door 
deze schrijvers gegeven regels ten minste voor de Ostracoden der 
Kuckeissche laag in liet geheel niet overeenstemden met de resul- 
taten, die ik gevonden had. 
Moberg en Grönwall (23, p. 55), die het volgende jaar een ter- 
niino ogie voor de kleppen -van Beyrichia gaven, namen den stand, 
zooals deze door Jones voorgesteld werd, maar schrijven daarbij: 
„Doek bör tram ha lias, att denna terminologi pa paleontologiens 
nuvarande standpunkt ar endast hypotetisk, af'ven om myeket talar 
till gunst tör densamma.” 
Un zoo staat het met deze kwestie op het oogenblik no°\ 
Gelijk ik reeds meedeelde, meen ik echter thans genoeg gegevens 
Ie hebhen om de kwestie op te lossen, en hierbij zal het blijken 
da de door Jones voorgestelde stand de juiste is. Ik moet daarvoor 
geumk maken van hetgeen voor een paar jaar bij Primitia Tolli 
Bonnema (22, p 16) uit de Kuckers’sche Jaag door mij gevonden 
ueid en bovendien van hetgeen ik bij kleppen van Beyrichia tuber- 
culata k loden sp. heb opgemerkt. 
Bij Primitia Tolli (lig. 1) vond ik dan ten eerste, dal de schalen 
