129 
Lürenz bij suprageleiders. <<■ Mocht de gevolgtrekking omtrent liet niet 
afgeven van warmte dooi - den kwikdraad aan het glas beneden 
4°. 19 K waarop wij in § 11 wezen, van toepassing zijn, zoo zou 
men tot andere voorstellingen van het ontstaan der spannings- 
verschijnselen dan de in §11 ontwikkelde komen. Heeft het kwik een 
merkbaren werkelijken mierorestweerstand, zoo dat overal in den 
draad warmte ontwikkeld wordt, en hebben wij in ’t geheel niet te 
letten op schijnbare microrestweerstanden, dan wordt de temperatuur- 
verdeeling in het gedeelte van den draad beneden de sprongtemperatuur 
beheerscht door de bekende formule voor de temperatuursverhooging 
van een doorstroomden draad zonder uitwendige warmtegeleiding. 
Houden wij ons, om den aard van de verschijnselen, die in het 
bedoelde geval te wachten zijn, in het licht te stellen zoo dicht 
mogelijk bij het bekende gewone geval en nemen wij, daar het 
vooral op de orde van grootte aankomt, ter vereenvoudiging aan, 
dat beneden het sprongpunt de verhouding van het electrisch ge- 
leidingsvermogen k tot dat voor warmte A, gegeven wordt door 
dezelfde formule als boven het sprongpunt bij benadering geldt, 
alleen met dit verschil, dat de constante eene andere, 10 7 maal kleinere, 
waarde heeft, zoodat, terwijl boven het sprongpunt 
— — al' met a = 0,023.10 -G (Watt, Ohm, graad -1 ), 
k 
beneden het sprongpunt 
A 
— — a T met a' — n. 10 — 
rC 
Tot de lage waarde, welke wij hier aan a' op grond van de 
gevonden drempelwaarden toeschrijven komen wij mede ten gevolge 
daarvan, dat l ook beneden het sprongpunt van dezelfde orde 
van grootte blijft als daarboven, zooals blijkt wanneer men met de 
onderstelling, dat alle warmte bij de proeven in het midden van den 
draad ontwikkeld wordt en alleen door de uiteinden kan afvloeien, 
een bovenste grens voor het warmtegeleidingsvermogen afleidt 1 ). 
De maximumtemperatuur T max van onzen draad, waarvan de uiD 
einden op de temperatuur Tb zijn, wordt nu bij een potentiaalver^ 
schil in Volts E aan de uiteinden, bepaald door 
l ) Deze gevolgtrekking Wordt bevestigd door voorloopige bepalingen van het 
warmtegeleidingsvermogen van kwik boven en beneden het sprongpunt samen met 
den Heer G. Holst door mij verricht. Wij meenen daaruit af te mogen leiden, 
dat deze eigenschap evenmin als de door ons tevens onderzochte specifieke warmte 
eene opvallende verandering bij het sprongpunt ondergaat, hoe ingrijpend de 
beteekenis van dit punt ook voor de electrische gel*, kling is. 
9 
Verslagen der Afdeehng iNatuurk. Dl. XXII. A 1913H4 
