130 
n wx - n = ~E\ 
Uit deze formule blijkt onmiddellijk, dat de bekende eigenschap 
van goede geleiders, dat betrekkelijk kleine potentiaalverschillen 
wanneer uitwendige warmtegeleiding is afgesloten, ei belangiijke, 
allicht smelting tengevolge hebbende, verwarmingen in te voorschijn 
roepen, in het geval van kwik in den suprageleidenden toestand 
nog duizendmaal grootere afmeting aanneemt. 
Men vindt inderdaad, dat bij het uiterst kleine potentiaalverschil 
E van 0.5 microvolt, eene spanning, die nog maar weinig gaat boven 
die, welke bij 2°.45 K. het eerst waargenomen wordt, betrekkelijk 
zoo sterke verwarmingen kunnen plaatsgrijpen, dat ook bij de laagste 
waarden van T b , T max tot 4. c 20 K. stijgt. Bij de hoogere badtempe- 
raturen zijn natuurlijk nog geringere potentiaalverschillen voldoende 
om het sprongpunt te bereiken of kan men bij hetzelfde potentiaal- 
verschil a' kleiner stellen, zoo bij 4°.18 K. bijv. a' = a. 10~ 5 . 
Met de gegeven ruwe schatting van a' en aannemende, dat de 
kwikdraad, waar de temperatuur er van beneden het sprongpunt 
gedaald is geen warmte aan het glas afgeeft ‘) kunnen wij dus ook 
zonder de onderstelling van verwarming door plaatselijke storingen 
tot eene voorspelling komen van dergelijke verschijnselen als de drempel- 
waarde der stroomdichtheid en de spanningsverschillen, die bij grootere 
stroomdichtheden optreden. 
Bij stroomsterkten beneden de drempelwaarde zal oveial in den diaad 
het regime van den suprageleider zonder uitwendige warmtegeleiding 
heerschen, bij stroomdichtheden boven de drempelwaarde blijtt 
dit alleen bestaan voor het deel beneden de sprongtemperatuur; voor 
het deel van den draad, dat boven het sprongpunt is gekomen, 
treedt het regime van den gewoon geleidenden draad met warmte- 
afgifte aan het oppervlak er voor in de plaats 1 2 3 ). Van het omgekeerd 
afleiden van de wijze, waarop van de drempelwaarde Aan de tem- 
peratuur afhangt, uit de waarnemingen kan echter op deze wijze 
1) De aandacht wordt hierdoor gevestigd op het vraagstuk van de temperatuur- 
verdeeling langs een doorstroomden draad zonder uitwendige warmtegeleiding voor 
verschillende wetten van afhankelijkheid van /,/ce n 1. Er zullen wel wetten kunnen 
worden opgesteld, die tengevolge zouden hebben, dat de temperatuursverhooging 
praktisch binnen een zeer kleine lengte van den draad de waarden van 0 tot 
T,nax Tb doorloopt, en dus de verwarming door een microrestweerstand van 
eene verwarming tengevolge van eene plaatselijke storing met te ondei scheiden is. 
Wij houden ons echter voorloopig aan de meer eenvoudige onderstelling, dat de 
draad geen warmte aan het glas afgeeft. 
2 ) ffet uiteenloopen van de lijnen voor 0.4 en 0,00-4 amp in lig. / kan ook op 
het overgaan van het eene van twee regimes in het andere wijzen. 
