13 i 
geen sprake zijn, daar die juist bepaald wordt door de temperatuur- 
functie, welke wij, als a' , willekeurig standvastig hebben gesteld, 
terwijl wij reeds zagen, dat er bij de thans gevolgde redeneering 
misschien bij verschillende temperaturen zeer uiteenloopende waarden, 
van a'=10-V/ tot a/= 10~ 7 a, aan moeten worden toegeschreven. 
En het is zeer de vraag of, wanneer de noodige gegevens bekend 
zijn om de schets met inachtneming van noot 2 van pg. 103 uit te 
werken, de spanningsverschijnselen wel quantitatief met de waargeno- 
rnene overeen zullen stemmen. De onderstelling omtrent het wegvallen 
van de uitwendige warmtegeleiding, op welke de beschouwingen in 
deze § berusten, kan immers onjuist zijn. (Vergel. § 16 ó van VIII). 
Van groot belang zou het zijn den draad door onmiddellijke aanraking 
met vloeibaar helium over het geheele oppervlak sterk af te koelen. 
Wanneer de spanningsverschijnselen aan een werkelijken microrest- 
weerstand van het kwik zijn toe te schrijven zouden dan de drempel- 
waarden der stroomdichtheid waarschijnlijk 1 ) vrijwat hooger kunnen 
worden opgevoerd, dan nu mogelijk was. Met kwik is dit echter veel 
te moeilijk. Voor het verder onderzoek kwamen dus eerst tin en lood 
(zie § 1), welke gemakkelijker te bewerken zijn dan vast kwik, en 
waarbij men de omstandigheden van uitwendige warmtegeleiding 
gemakkelijker beheerscht, in aanmerking 2 ). Volgende mededeelingen 
zullen over dit onderzoek handelen. 
tl. Hier mogen nog een paar opmerkingen over den suprageleidenden 
toestand eene plaats vinden. 
De in het vorige medegedeelde proeven laten wel geen twijfel, 
dat er zelfs van eene zich tot de orde van grootte beperkende bena- 
derde geldigheid van de door Wiedemann en Franz en door Lorenz 
opgestelde betrekking beneden 41 9 K. voor kwik geen sprake is. 
Het falen van deze betrekking tusschen /, k en T wijst op een 
verschil tusschen den suprageleidenden en den gewonen geleidenden 
toestand dat als een kenmerkend verschil van beide kan worden 
beschouwd. 
Zoowel volgens §11 als §12 « komen wij tot een geleidbaarheid 
van het kwik bij uiterst lage temperaturen, die allicht 10 1 " en misschien 
nog meer malen grooter is dan die bij de gewone temperatuur. 
Nemen wij aan, dat het aantal vrije electronen per eenheid van 
volume bij het overgaan van den gewonen in den suprageleb 
') Minder wanneer de bijzondere omstandigheid in noot 2) pg. 1 03 genoemd mocht 
bestaan. 
2 ) De zuiverheid van beide is misschien niet too hoog op te voeren als die van 
kwik, zoodat wel is waar storingen dooi' een spoor additieven bijmengsel" 
weerstand in den suprageleidenden toestand niet uitgesloten schijnen. 
9 
