140 
y. Behalve loorl en tin werd ook tin 
foelie onderzocht. Het gedrag er van is 
in Med. VII § 9 niet juist weergegeven, 
wij komen er hier daarom ook op lenig. 
Onderzocht werd een op spiegelglas uit- 
gebreid laagje, waarin inkervingen waren 
gemaakt, op de wijze die tig. 8 aangeeft. 
In helium kokende onder atmosferischen 
druk, bleek het den gewonen weerstand 
(2.3 42 bij 290° K.) verloren te hebben. 
Bij 4°. 29 K. werd voor de drempelwaarde 
van de stroomsterkte 0.12 amp. gevonden ; 
er werd (oen waargenomen een spanning 
van 1.3 10' 6 volt, bij 0,30 amp. 19,8. 
10“° volt en bij 0.363 amp. 34,6.10—° volt. 
Het is wel opmerkelijk, dat tinfoelie 
gemakkelijker suprageleidend wordt dan 
tin en kwik op zich zelf. Misschien heeft 
het weeke tinamalgaam, schoon eene vaste oplossing, deze eigen- 
schap. Dit behoeft dan slechts een aaneengesloten geheel te vormen 
om een weerstandsloozen stroomweg naast dien door vrij kwik (verg. 
§ 9) of, tin dat zich in de tinfoelie mocht bevinden, open te laten. 
§ 14, Nader onderzoek van tui. Het nader onderzoek van tin en 
lood vormt nog volstrekt geen afgesloten geheel. Verschillende der 
beoogde metingen mislukten* zoodat de verkregen resultaten nog 
zeer op zich zelf staan. De mededeeling er van schijnt mij echter 
in aansluiting aan die omtrent kwik wel reeds gewenscht. 
a. Bewerking van tin. In de vorige § werd reeds vermeld dat het 
verwerken van het tin tot een draaispaan aan het sprongsgewijze 
verdwijnen van den weerstand geen afbreuk had gedaan. Van meer 
belang nog is dat uitwalsen van den draad tot een dikte van 0,01 mm. 
evenmin afbreuk deed aan het suprageleidend worden, zoodat men 
mag vertrouwen, dat zeer dun weerstandsloos tinblad 3 ) kan worden 
vervaardigd. 
Opmerking verdient, dat bij het bewerken van tin verwarming 
vermeden moet worden. De bij het trekken van metaaldraden door 
de samendrukking en uitrekking ontstaande toename van hardheid, 
b Kamerlingh Onnes en Olay, Med. N°. 107 c. 
“) De weerstand van tinblad uit den handel, op een glaasje geplakt en met 
inkervingen als tig. 9 voorzien, bleek niet nul te worden. 
Fig. 8. Fig. 9. 
