148 
De proef is niet volledig omdat de drempelwaarde niet bereikt werd. 
Er werden ook dergelijke toestelletjes vervaardigd, waarin tin- 
draden uitgespannen waren. De metingen met tin in vacuo slaagden 
echter nog niet. 
§ 16. Opmerkingen naar aanleiding der proeven met tin en lood. 
a. De ervaring met tin en lood maakt het waarschijnlijk, dat alle 
metalen, of althans eene klasse er van, wanneer zij maar zuiver 
genoeg verkregen kunnen worden, bij voldoende afkoeling in den 
suprageleidenden toestand overgaan. Misschien geschiedt dit bij alle 
ook sprongsgewijs. Maar de additieve bijmengselweerstand, die reeds 
bij sporen van bijmengselen op kan treden, zal in ’t algemeen het 
opsporen dezer verschijnselen moeilijk maken. 
ft. Tal van proeven met weerstandslooze geleiders, waarvan men 
zich terstond verscheidene voor den geest zal brengen, kunnen, nu 
wij over de gemakkelijk te bewerken suprageleiders tin en lood 
beschikken met uitzicht op goed gevolg ondernomen worden 1 2 1. 
Zoo is het vervaardigen van weerstand vrije draadklosjes, die een 
zeer groot aantal windingen binnen een klein bestek bergen, uit 
het gebied der theoretische mogelijkheden in dat der praktische 
overgebracht. Op nieuwe moeilijkheden stuit men wanneer men niet 
alleen een weerstandvrije klos wil hebben, doch, deze als magneet- 
klos zwaar met stroom wil belasten ’). 
Met het verkennen dezer moeilijkheden 3 ) heb ik mij reeds eeni- 
gen tijd bezig gehouden. 
Het was dan ook in de eerste piaats met het oog hierop, dab de 
twee klossen van welke in § 14 en § 15 reeds sprake was, gewon- 
den werden. De eerste van tindraad, geisoleerd met piceïn bevat op 
1 cm. lengte in een laag van 7 mm. dikte 300 windingen van 7ro 
mm’, doorsnede (de weerstand bij gewone temperatuur was 79 42). 
Terwijl door den niet opgewonden draad in vloeibaar helium gedom- 
] ) Reeds bij de eerste mededeeling over het verdwijnen van den weerstand 
van kwik werd aangeduid dat zich hier een nieuw veld van proefneming opende. 
Dat kwik bij gewone temperatuur vloeibaar is, was echter een overwegend bezw r aar 
om het te betreden. 
2 ) Een dergelijk klosje zou men wenschen te plaatsen in het interferrum van 
een zeer grooten electromagneet van Weiss op dezelfde wijze als de door hem 
overwogen hulpklossen, teneinde het te verkrijgen veld nog verder te verhoogen. 
Het veld, dat het klosje toevoegt, zou dan grooter moeten zijn dan wat door ver- 
grooting van het interferrum om plaats te maken voor de afkoelingsinrichtingen 
mocht zijn op te offeren. 
3 ) Op eene mogelijke moeilijkheid werd reeds gewezen in noot 2 § 4. 
