151 
was vastgesteld drong naar aanleiding van de groote waarde, die 
volgens de electronen theorie der metalen aan de vrije weglengte *) der 
electronen kan worden toegeschreven (verg. § 123), zich de vraag aan mij 
op of electronen die zich bewegen met snelheden, waarbij zij bij de 
gewone temperatuur niet, of niet zonder verandering van richting 
door een plaatje (een Lenarü’s venster van vast kwik bijv.) heen 
kunnen dringen 2 ) dit beter zouden doen wanneer dit plaatje supra- 
geleidend was. Nu suprageleidende plaatjes van tin en lood gemaakt 
kunnen worden, zijn de proeven, die op die vraag betrekking hebben, 
uitvoerbaar geworden en het plan om deze te ondernemen heeft een 
veel belovenden vorm aangenomen sinds mij het voorrecht verzekerd 
is dit onderzoek samen met mijn hooggeachten vriend Lenard te 
mogen verrichten. Zijn de spanningsverschijnselen het gevolg van 
plaatselijke storingen, dan is te verwachten, dat zij voor proeven 
met plaatjes bij juiste keuze van de te onderzoeken plekken, van 
weinig beteekenis zijn. Mochten de spanningsverschijnselen, echter 
gelijk in § 4 aaugeduid werd, dat men zich voorstellen kan, met 
eigenaardigheden in de beweging der electronen samenhangen, dan 
zouden zij van ingrijpende beteekenis voor verschijnselen als de hier 
in ’t oog gevatte zijn. 
ft. De overeenstemming der bij tin en lood waargenomen span- 
ningsverschijnselen met die bij kwik valt in het oog. \\ at tin betreft 
werd er reeds in $ 13a op gewezen en het nader onderzoek heeft 
het daar aangevoerde bevestigd en ook tot lood uitgebreid. Al de 
beschouwingen omtrent de spanningsverschijnselen bij kwik kunnen 
dus onmiddellijk op die bij tin en lood worden over gebracht. Omge- 
keerd kunnen de laatste dienen om een beter oordeel omtrent twijfel- 
achtige punten bij kwik te verkrijgen. 
Met de blanke tindraden werden bij 4°. 25 K. metingen verricht, 
die de mate van afgifte van warmte aan het vloeibare helium boven 
het sprongpunt doen kennen. Of zij evenredig aan het oppervlak 
van den draad is, gelijk te verwachten is, wanneer in hoofdzaak 
de warmte aan de vloeistof wordt afgegeven, kon nog niet worden 
vastgesteld. Bij het uitgewalste tindraadje, waarbij de verschillende 
het veld van 100000 gauss kunnen leveren zonder dat in die klos merkbare warmte 
ontwikkeld werd. Zoo iets zou te Leiden bij ondersteuning van het werk met een 
betrekkelijk bescheiden bedrag wel verwezenlijkt kunnen worden. Voorshands moge 
deze opmerking er toe dienen de vraag der intensieve magneetvelden, die voor 
verschillende onderzoekingen onmisbaar worden, in nieuwen vorm te stellen. 
‘) Vergel. noot 2b p. 3. Leiden Gommun. N°. 119. Zktingsversl. Febr. 1911. 
~) Of hier hetzelfde electron in en uittreedt of wel de beweging van het een 
naar het onder wordt voortgeplant (zie § 12,3), doet tot de experimentele vraag 
niet af. 
