162 
Daar de proeven met gelijke zorg waren uitgevoerd, nemen wij 
liet gemiddelde der verkregen cijfers als eindresultaat aan, dus: 
3.67 ccm. 
Dr. Timofejew vond hiervoor langs den boven geschetsten weg 
3.54 ccm, 
De overeenstemming moet als zeer bevredigend worden beschouwd, 
vooral wanneer men overweegt, dat Pb0 2 , welks spec. gew. een 
zeer grooten invloed op het resultaat uitoefent, een stof is, die, gelijk 
uit onze uitvoerige mededeeling nader zal blijken, niet in volkomen 
zuiveren toestand kan worden bereid. 
Den Heer Helderman, die ons bij een der proeven de behulpzame hand 
heeft geboden, brengen wij daarvoor ook op deze plaats onzen dank. 
Utrecht , van ’t HoFE-Laboratorium, Juni 1913. 
Natuurkunde. — De Heer P. Zeeman doet eene mededeeling over : 
,,De roode lithiumlijn en de spek tros kop isch e bepaling van 
atoomgeivichten.” 
In een vorige mededeeling heb ik aangetoond dat de roode 
lithiumlijn 6708 dubbel is. Een ruwe meting gaf als afstand der 
beide lijnen van het paar een bedrag van de orde van een vierde 
Angström. Ik heb daarna een photo van de genoemde 1 ij n kunnen 
maken in het spectrum der tweede orde van een groot tralie van 
Rowland. Met behulp van een ijzerboogspectrum in het violet der 
derde orde, in het gebied van de roode lithiumlijn in de tweede 
orde, werd voor den afstand der componenten van het natuurlijke 
lithium doublet (6708) 0,144 A. E. gevonden. De tweede decimaal 
mag wel als zeker beschouwd worden. 
Een reproductie van het lithium doublet is in Fig. 1. der Plaat 
gegeven. Over Fig. 2. wordt in de onmiddellijk volgende mededeeling 
gesproken. Zij laat de uiterste componenten van de magnetisch 
gesplitste ZMijnen in het inverse effect zien, maar zij kan ons thans 
dienen om een idee van de fijnheid van het lithiumdoublet te geven. 
Zonder veel moeite ziet men namelijk in Fig. 2 de beide fijne 
ZMijnen, die van het booglicht afkomstig zijn. Daar zoowel het 
natrium- als het lithium-doubiet iu de tweede orde zijn opgenomen, 
kan men de schaal waarde aan het eerstgenoemde Ujnenpaar ontleenen. 
Rydberg, Kayser en Runge hebben in hunne onderzoekingen over 
reeksen er op gewezen dat de afstanden der componenten van 
d u bbel lijnen in een groep van chemisch verwante elementen op 
regelmatige wijze met het atoomgewicht toenemen. Bij natrium, 
