165 
rat ii 1 1 r. Alleen eene uitvoerige discussie van de resultaten der metin- 
gen, die in H. R. Woltjkr’s dissertatie zullen worden gepubliceerd, 
kan doen zien welke waarde eene verandering van het bedrag der 
splitsing hoogstens hebben kan. Behalve de grootte der splitsing is 
de verhouding van de intensiteiten der componenten van de gesplitste 
lijnen voor de theorie van beteekenis. Wij zijn daarover een afzon- 
derlijk onderzoek begonnen. Als voorbeeld komt in de eerste plaats 
de lijn I) 2 in aanmerking. Zij toch heeft in het magnetische veld 
vier componenten die loodrecht op het veld trillen, en die dus onder 
dezelfde omstandigheden wat de polarisatie verschijnselen aangaat 
ve’rkeeren. De polariseerende werking van het tralie 1 ) en eventueel 
van het glazen buisje met natriumdamp kan op de waargenomen 
verhouding der intensiteiten van die vier componenten dus geen 
invloed uitoefenen. In Fig. 2 is een reproductie gegeven van de 
uiterste componenten van de gemagnetiseerde absorptielijnen van 
natrium in een der reeds genoemde glazen buisjes (temperatuur 350°). 
De scherpte en fijnheid der lijnen is ook in de reproductie nog te 
zien. Voor de opname van de Figuren 3 en 4 werd voor de spleet 
van den spectrokoop een kalkspaath geplaatst en was tevens dicht 
bij de lichtbron een horizontale spleet aangebracht, zoodat het ge- 
zichtsveld in drie deelen is verdeeld : een met horizontale, een met 
verticale trillingen en een met natuurlijk licht. 2 ) 
De foto in Fig. 3 gereproduceerd is opgenomen met een gas- 
zuurstofvlam, die bij latere proeven, welke gelijke resultaten ople- 
verden, werd vervangen door een acetyleen-zuurstofvlam. De tempe- 
ratuur van de gas-zuurstofvlam kan op 2000° C. worden geschat-, 
die van de acetyleen-zuurstofvlam op 2400° C. 
De temperatuur van het natriumbuisje, dat voor de foto in Fig. 4 
gereproduceerd, gebezigd werd, werd met een thermoelement op 
ongeveer 300° C. bepaald. 
Eene vergelijking van de foto’s 3 en 4 laat nu een duidelijk 
verschil in de verhouding der intensiteiten van de beide buitenste 
componenten zien. Bij hooge temperatuur schijnt de buitenste com- 
ponent met betrekking tot de er naast liggende veel zwakker dan 
bij een temperatuur van 300° 0. Ziet men nauwkeurig toe, dan is 
opk in het laatste geval nog wel te zien dat de binnenste component 
in intensiteit het wint van de buitenste maar het verschil is veel 
minder. Wordt de dichtheid van den natriumdamp grooter gemaakt 
dan gedragen zich de beide beschouwde componenten bij hooge 
1) P. Zeeman, Deze Verslagen, October 1907. 
2) Verg. P. Zeeman en B. Winawer, Deze Verslagen, Januari 1910. 
