166 
temperatuur meer verschillend dan het geval is bij lage temperatuur. 
Hierop hopen wij later terug te komen. Dit alles schijnt er op te 
wijzen dat wij in de temperatuur een middel hebben om op de 
magnetische componenten afzonderlijk in te werken en hunne inten- 
siteiten binnen zekere grenzen te veranderen. 
In een electrische vonk is de buitenste component evenals in de 
acetyleen zu u rstofvlam betrekkelijk zwak. Wij uïbeten er nog op 
wijzen dat in de proeven waarop de figuren 3 en 4 betrekking 
hebben niet alleen de temperatuur maar ook de druk veranderd is. 
In het glazen buisje is de druk van de orde van eenige millimeters 
terwijl de totale druk, die immers volgens de proeven van Hümphreys 
de verschijnselen van lijn verplaatsing door verandering van druk 
bepaalt, bij de proef met de gaszuurstofvlam gelijk aan dien van de 
atmosfeer is. Nu is door Hümphreys ook wel eens verandering in 
de intensiteiten der spectraallijnen van de aan druk blootgestelde 
lichtbron waargenomen. Zoo zou men dus in allen gevalle de 
mogelijkheid moeten openlaten dat een deel van het verschil tusschen 
de figuren 3 en 4 aan een verandering van den totalen druk is 
toe te schrijven. Intusschen moet nog worden opgemerkt dat hetgeen 
in de proeven wordt waargenomen een zeer samengesteld verschijnsel is. 
Behalve het DoppLER-effeet, moeten o.a. zoowel de dichtheid van 
den damp, de drukverandering en de lengte van den lichtweg een 
rol spelen. Hoewel er dus een invloed van de temperatuur op het 
aspect van de gesplitste lijnen onder de omstandigheden waaronder 
de proeven genoemen worden, blijkbaar aanwezig is, zijn waar- 
nemingen over de grootte der splitsing veel eenvoudiger te interpre- 
teeren. Daarbij zijn immers de boven genoemde complicaties buiten spel. 
Physiologie. — De Heer Pekelharing biedt een mededeeling aan 
van Dr. N. Waterman: „Verdere onderzoekingen omtrent de 
inwendige Secretie van het Pankreas.” 
(Mede aangeboden door den Heer Spronck). 
In een vorige mededeeling ') werden enkele eigenschappen van het 
bloed uit de pankreasvene (het vermoedelijke interne secreet bevat- 
tend) besproken, en werd uit de proefnemingen het besluit getrokken, 
dat het werkzame bestanddeel een bevorderenden invloed op het 
glycogeengehalte van de lever moet uitoefenen. In het midden werd 
gelaten, of er inderdaad meer glycogeen wordt gevormd dan wel of 
er minder glycogeen wordt afgebroken. Zooals bekend, heeft J. he 
!) Verslagen der K. A. v. W. Febr. 1913. 
