179 
dat de Kjeldahl bepaling op den belangrijksten dag ('13 Oct.) uit 
moest vallen. De urine had n.1. langer dan 24 uur moeten staan, 
en liever dan een onjuist cijfer te geven werd de bepaling wegge- 
laten. Toch schijnt, dat ook hier een relatieve daling plaats vond, 
gevolgd door een lichte stijging. 
Eindelijk bleek ook hier wederom na de inspuiting gedurende 
eenige dagen de totale D uitscheiding belangrijk lager dan te voren. 
Op 19 Oct. ging de toestand van het dier zeer achteruit, zoodat 
sub tinem vitae zoowel D als lV uitscheiding gingen dalen. Een 
maand na de operatie werd het dier derhalve opgeofferd. 
Bij de sectie werden geen belangrijke veranderingen, met name 
geen lipaemie gevonden; van pankreasresten was, door de aanwezig- 
heid van talrijke vergroeiingen niets meer te zien, 
Experiment 59. Een volgende proef kan in. i. in dit opzicht ook belangrijke 
gegevens verschaffen. Bij dit experiment werd langduriger geobserveerd, en 4 maal 
pankreassecreet ingespoten. 
Op 22 September 1912 wordt bij een hond van KG. het pankreas op dezelfde 
wijze geëxstirpeerd. Er wordt 20,5 Gr. pankreas verwijderd, en naar schatting 2 gram 
in de buikholte achtergelaten. De operatie geschiedt zeer vlot en zonder stoornis 
Op 23 Sept. drinkt de hond reeds water en melk. De urine bevat een spoor eiwit 
en sporen suiker. Op 24 Sept. is de hond vrij goed, alleen nog wat loom, braakt 
nog eenmaal, doch eet wat paardenvleesch en cake. In de urine is leeds tamelijk 
veel suiker aanwezig. De volgende tabel (p. 18U) geeft een volledig overzicht over 
hetgeen verder gebeurd is. 
Beoördeeling . Wij hebben hier een zwaar geval van diabetes, 
waarbij het effect der verschillende ingrepen vrij duidelijk is waar 
te nemen. Bij de eerste 2 inspuitingen vindt in zooverre een stoornis 
plaats, dat in de voorgaande dagen de urine niet regelmatig werd 
uitgescheiden. Zoo ziet men bijv. op 27 en 28 Sept. resp. 8 en 17 
gram suiker uitgescheiden, wat natuurlijk graphisch uitgedrukt, 
valsche toppen geeft. Waarschijnlijk moet van beide cijfers het ge- 
middelde worden genomen om het dichtst bij de waarheid te komen. 
Verder is bij de tweede inspuiting de fout gemaakt deze te spoedig 
op de eerste te doen volgen; dit geschiedde uit vrees, dat de werk- 
zaamheid van de stof verloren zou gaan ; beter ware het geweest, 
beide porties gelijktijdig in te spuiten. Toch blijkt ook wel, dat ook 
na deze inspuitingen een (hier relatief geringe) daling der ^-uit- 
scheiding plaats vindt, eenige dagen na de inspuiting nog waarneem- 
baar. Verder is vooral na de tweede injectie wederom de tijdelijke 
verhooging van het D percentage waarneembaar, waardoor de Dj N 
coëfficiënt een sprong naar boven maakt. 
