verbindingen tussehen diabetische en normale honden hel effect der 
bloedtransfusie onderzocht, kan de vermindering der suikerafscheiding 
bij liet diabetische dier, welke vaak wordt waargenomen, slechts 
aan de verdunning van het hyperglykaemische bloed toeschrij- 
ven, terwijl hij tevens aan de transfusie een sterken invloed toe- 
schrijft op de niersecretie en wel in een vermindering van deze 
bestaande. 
Onze uitkomsten onderscheiden zich in de eerste plaats van die 
van Drennan dat van een sterke labiliteit van het werkzaam bestand- 
deel in het pankreasbloed niets blijkt; tenminste na meer dan 20 uur 
na de bloedonttrekking kon nog werking worden waargenomen. 
Dit is wellicht slechts een quantitatief verschil, omdat theoretisch 
gesproken in het pankreasbloed meer werkzame stol aanwezig zal 
zijn, dan in de groote circulatie. Verder schijnt het mij absoluut ' 
ónmogelijk, de beschreven uitkomsten aan bloedveidunning toe tc 
schrijven ; daartoe was in de eerste plaats, in de meeste gevallen de 
ingespoten hoeveelheid te klein, in de tweede plaats geschiedde de 
inspuiting subcutaan, zoodat slechts langzame resorptia plaats vond, 
en ten derde hield de werking te lang aan (gemiddeld 2 dagen). In 
overeenstemming met de proeven van Hédon werd een invloed op 
de niersecretie gevonden, echter niet in die sterke mate. en zoodanig 
dat de resultaten er door zouden kunnen worden verklaard. Ten 
slotte werd ook constante beïnvloeding der N. uitscheiding gecon- 
stateerd. 
SclieiKunde. — De Heer Holleman doel eene mededeeling over • 
,,De niirade van toluol en zijne in de zijketen gechloorde 
derivaten.''' 
(Medegedeeld in de vergadering van 30 Mei 1913). 
De vraag, hoe de orienteerende invloed van een bepaalde groep 
zich wijzigt, wanneer in die groep substitutie plaats heeft, is nog 
grootendeels onbeantwoord gebleven. Gaat men de literatuur na, dan 
blijkt van eene systematische behandeling dezer vraag in het geheel 
geen sprake te zijn, en is men dus genoodzaakt, conclusies te trekken 
uit toevallig aanwezig materiaal. Dit scheen nu voorloopig tot het 
volgende resultaat te voeren. Orienteeren de bestanddeelen van eene 
meer complexe groep in denzelfden zin, dan doet dit het geheele com- 
plex ook. In het tegengestelde geval laat zich omtrent het orientee- 
rend vermogen der complexe groep van tc voren meestal weinig 
zeggen, hoewel ook hier uit de volgorde der substitutiesnelheden 
soms gevolgtrekkingen zijn te maken. 
