200 
— 1 
waarin 
(II) 
A O n 
q= b — 
V tn 
1 KO n 
P — H 
.v v t n 
Deze uitdrukking vertoont dus overeenkomst met die der discon- 
tinue uitlooging. q en p hebben echter een geheel andere waarde. 
Uit de vergelijkingen (10) kan door optelling weer worden afgeleid : 
b o —t>n=va 0 , . . (8) 
waardoor a 0 in b 0 en h n (resp. U) is uitgedrukt. 
Tevens kan uit de vergelijkingen (10) worden afgeleid een alge- 
meene uitdrukking voor de concentraties b 
Deze uitdrukking heeft den vorm : 
b n 
P 
v —y 
X — 1 
waarin y het getal aangeeft, dat als index bij de concentraties b 
geschreven wordt. Met behulp dezer vergelijking is het mogelijk een 
figuur te teekenen, welke het verloop der concentraties b bij de 
semicontinue uitlooging aangeeft. 
III. Continue uitlooging • volgen ? het tegenstroonipriuciep. 
Men gaat van de semicontinue uitlooging tot de continue over door 
n zeer groot en A/ zeer klein te nemen. 
Op dezelfde wijze als bij de semicontinue uitlooging vindt men hier: 1 ) 
ds — KB A l b {b,— a 0 ) dt — BE ~ dt (b 0 -b x ) = - BB~ dt (a 0 --« 1 ) . (12) 
waarin 
dl 
dt Ij 
dl 
-dT a en = 
Vervangen we algemeen b , — a 0 door b — a, als veranderlijke 
grootheden afhankelijk van l en schrijven wij 
b Eene afleiding, welke in princiep met de hier gevolgde overeenkomt, is gegeven 
door van ^ Loon (Tijdschrift der Algemeene Technische Vereeniging v. B. en R. 
1911—1912 p. 231). De uitvoering is echter m. i. niet geheel juist. Dit belet niet, 
dat m het aangehaalde artikel verschillende zeer juiste en nieuwe opmerkingen 
over dit onderwerp worden medegedeeld. 
