221 
In de eerste plaats kan nu opgemerkt worden, dat de door (1) en (2) 
uitgedrukte afhankelijkheid van U van de temperatuur voor niet te 
lage temperaturen leidt tot de vroeger uit de waarnemingen afgeleide 
empirische betrekking x (üF-f- A) = constant (zie § 1). Immers, ont- 
wikkelt men (1) in een reeks en behoudt men daarvan slechts 3 
termen, wat voor groote waarden van T zeker geoorloofd is, dan 
vindt men : 
I hv 2 
YkT 
1 hv 
12 TT 
U=kT + 
1 AV 
12 TT 
Vult men hierin in : v 2 — 2v 0 
U 
T ’ 
dan komt er: 
U = 
kT 
1 — 
1 hl u 
~6 ~kT 
1 hv 
U= kT-\ U 
6 kT 
= tT ^ + Vw) = l ( T 
1 hi\ 
TT 
= A). 
i 
Daar verder volgens aanname — 1 evenredig is met U, komt men 
X 
tot de betrekking : 
1 
C(T- )-A) of x (^ 7 +A) = C, welke betrekking bijv. voor 
watervrij mangaansulfaat boven stikstoftemperaturen vroeger reeds 
empirisch gevonden was. Dat bij andere stoffen, bijv. bij gekristalli- 
seerd mangaansulfaat, boven stikstoftemperaturen de wet van Cu rik 
vrij goed bevestigd werd gevonden, is natuurlijk aan het klein zijn 
hv 0 
van A, dus van — , te wijten. 
k 
Met behulp van de formules (1) en (2) is verder de waarde van 
ü kT 
— : i voor een aantal waarden van — berekend. Wanneer de gemaakte 
kT hv 0 
onderstellingen juist zijn, moet dus voor een paramagnetische stof 
1 U 
— als functie van T hetzelfde verloop hebben als — als functie van 
X T kT 
kT 
— . De vergelijking van de beide functies is uitgevoerd door middel 
h\\ 
15 * 
