268 
■(- 1 )" • 
F (rn—k- f- 1) 
— z” 
(— l) ?n 2’ 
dus 
00 (zx) m e—zx 
q (x) = x~>2 (— 1)™ — 
o m! 
Verder volgt 
1 1 
A — 1 
<p(y) r( i-A) 
zoodat 
1 (A — 1 ) sin ).7t ( — 1)’ ! F(n- f-A — 1) 
en dus 
jt 
n.' 
r(i— A)r(A) o 
7 Tl 7 ) 
^ ? u n 
n ! 
(A — l)smAjr ( — 1 ) n z n 
JT n!(n-\- A — 1) 
(A — 1) sin Ajt . «( — 1)« (zx) n 
— 1 — 
O («2/) lO ~ — 
JT o n!(n-\-X — 1) 
waaraan Sonine een anderen vorm geeft, die echter niet juist is. 
Beter ware ’t er voor te schrijven : 
a (x) = 
sin Xjt 
Jt 
co z n X n 4~' — * 
--(l-A)^(-l)» 
1 n! (n-\-k — 1) 
immers blijkt nu weer duidelijk, dat voor 2 = O xp en o weer de 
gedaante aannemen als in § 1 . 
Substitutie van ip en o in (la) en (1 b) (Sonine laat dit hierbij 
achterwege) geeft thans : 
re—z{x—i) 
(4a) 
met 
u (x) = C i (§) dl _ j J | 
n Jo— §) l-> * J ^ i i n/(n + k— 1) j s ‘ 
a a 
Door partieele integratie gaat, daar 1 > A )> O en /(a) = 0, de 
laatste integraal over in 
X 
f* [ cc* 7 TI ( y \ {— A — 2 ) 
f/©b(- ï)* - ( b -U, 
J (1 n ! \ 
zoodat 
(x) 
X X 
sin kzt r ƒ '(§) (1 — A )sin Xji — 1 
“V J (*-§)!-* * J (a-§)*~* /(§) d§ ' 
(4b) 
Dat (4a) en (4/>) feitelijk niets nieuws voorstellen, blijkt onmid- 
dellijk, wanneer men substitueert : 
