281 
4. Passen wij deze overwegingen nn toe op kolloidale oplossingen, 
die men volgens de tegenwoordige opvatting kan beschouwen als 
overgangsvormen tnssclien suspensies of emulsies en ware oplossingen. 
Denken wij ons eerst een suspensoid, waarin dus zwevende vaste 
deeltjes moeten worden aangenomen. 
Zijn deze deeltjes van vrij groote, onderling weinig verschillende 
afmeting, dan kan men aannemen, dat de oppervlaktespanning ten 
opzichte van het omringende medium nog weinig af hankelijk zal zijn 
van deze afmeting en dus voor alle deeltjes dezelfde. Dezelfde drie 
mogelijkheden, die bij de grove suspensies konden worden onder- 
scheiden, zullen dan ook hier gelden. De kolloidale stof blijft geheel 
in het eerste medium, gaat geheel over in het tweede ot wordt 
quantitatief op het grensvlak afgescheiden. In het eerste geval is dus 
de verdeelingscoefficient O, in het tweede geval qo groot. 
Wordt de grootte der deeltjes geringer, dan zal de resultante der 
molekulair-attracties, die als oppervlaktespanning voor den dag komt, 
zeer sterk afhankelijk zijn van het aantal molekulen, die tezamen 
het deeltje uitmaken. Daardoor zal dus ook het gedrag ten opzichte 
van een tweede vloeistofphase afhankelijk worden van deze grootte. 
Het zal dan bijv. mogelijk zijn, dat deeltjes beneden een bepaalde 
grootte in de tweede vloeistof overgaan, deeltjes boven deze afmeting 
in de grens komen of in de eerste vloeistof blijven. Al naar den 
dispersiteitsgraad zullen dan kolloidale oplossingen van eenzelfde 
stof zich verschillend gedragen. 
Bestaan ten slotte de kolloidale deeltjes uit nog slechts weinige 
molekulen, dan verliest het begrip oppervlakte en oppervlaktespanning 
zijn zin. De oplossing is dan een gewone molekulaire en de opgeloste 
stof zal zich volgens de verdeelingswet over beide vloeistoffen ver- 
deelen. Andere factoren aan de oppervlaktespanning beheerschen dan 
de verdeeling over de beide phasen. 
5. Eenige complicatie kan nog hierdoor ontstaan, dat de deeltjes, 
die op de grens samenkomen, niet apart blijven, maar zich vereenigen 
tot grootere, coaguleeren. Bij zeer instabiele oplossingen zal dit 
gemakkelijk kunnen gebeuren. 
Bij emulsoiden, oplossingen dus, waarin men zwevende vloeistof- 
druppeltjes aanneemt, zullen deze, wanneer ze op de grens worden 
afgescheiden, zich tot een aparte vloeistoflaag kunnen vereenigen, 
wanneer ö 1j2 < < 7 2j 3 + <* 3 , 1 - Heeft de afscheiding aan de grens plaats 
gehad, doordat geen der drie grensvlakspanningen grooter was dan 
een vloeistoffenpaar en de praktische toepassingen van dat scheidingsprincipe zijn 
vermeld in een publicatie in het Chemisch Weekblad. (Band X, 700 (11)18). Zie 
ook J. B. Hofmann, Zeitschr. f. physik. Chem. 83, 385 (1913). 
19 * 
