tot boven 300° verdraagt zonder te smelten en zich bij ± 340° 
zonder te smelten ontleedt reageert niet met chloorkooloxyde, zelfs niet 
bij 300° en evenmin, zooals later bleek met oxalylchloride. Dit, met 
’t oog op de resultaten door Bornwater bij de werking van 
oxalylchloride op amiden verkregen, vreemde gedrag, alsmede ’t 
leit dat benzolsulfonamide wel met oxalylchloride reageert, ofschoon 
onder vorming van een oxalylderivaat, bracht mij er toe, de amiden 
van isoboterznur en van aethaansulfonzuur, die in nauwer verband 
staan tot het sulfonisoboterzuur dan het benzolsulfonamide o.a. op 
dit gedrag te onderzoeken. 
Bij het samen brengen van isobuty randde met oxalylchloride in 
benzol had dadelijk eene sterke warmteontwikkeling plaats en een 
stroom chloorwaterstof ontweek, terwijl zich een vaste stof' afzette. 
Na een paar uur verwarmen hield de gasontwikkeling op en was 
alles weer in oplossing. Den volgenden dag, na bekoeling, was er 
iets uitgekristalliseerd, maar zeer weinig, eene eveneens geringe 
hoeveelheid werd nog verkregen door het benzol af' te distilleeren. 
Het overgedistilleerde benzol had een sterken reuk naar isoboterzuur- 
nitril en gaf' veel ammoniak als het met kali gekookt werd, voor 
dien tijd bevatte het dit niet. Ook eerst koken met sterk zoutzuur 
en dan met kali gaf ammoniak, wat eveneens op de aanwezigheid 
van het bewuste nitril wijst. Het vaste product was weinig in koud 
water oplosbaar en ook in aether ; na met beide te zijn uitgetrokken 
werd het een paar malen uit alcohol omgekristalliseerd en smolt 
toen bij 160°. Het gaf met kalioplossing verwarmd oxaalzuur. 
Bij de analyse werden cijfers verkregen overeenkomende met die 
CO-NH-CO-C 3 H ; 
welke het oxalylbisisobutyrylamide CO-NH-CO-C 3 H 7 vereischt. Zoodat 
hier niet, zooals, volgens de resultaten door Bornwater met andere 
amiden gekregen, verwacht werd een carbonylderivaat maar een 
oxalylderivaat ontstaan is, terwijl de grootste hoeveelheid van ’t 
amide in nitril was omgezet. Het oxalylchloride heeft hier dus voor- 
een groot gedeelte gewerkt, zooals ook andere zuurchloriden en 
anhydriden wel eens doen, nl. watervormend. Wellicht geschiedt dit bij 
andere amiden ook en zou hieraan de vaak slechte opbrengst kunnen 
toegeschreven worden. Waarom hier geen carbonylderivaat maar wel 
een oxalylderivaat ontstaan is, blijft vooralsnog onopgehelderd. 
Daar het isobutyry Imethylamide C 3 H ; -CO-NH-CH 3 niet bekend 
was heb ik dit tevens bereid, waardoor ik de regelmatigheid waarop 
ik vroeger 1 ) heb gewezen: dat methy landden een lager smeltpunt 
d Ree. d. tr. ch. d. P. B. T. XVI. p. 128. 
