287 
hebben dan de amiden, opnieuw bevestigd vond. Het werd bereid 
uit isobutyrylchloride en methylamine in aetherische oplossing bij 
lage temperatuur en onder verminderden druk gedistilleerd. Onder 
17 m.m. kwam het als kleurlooze vloeistof bij 110° constant over. 
Bij afkoeling kristalliseerde het en smolt weder bij 20° ruim. De 
analyse toonde de zuiverheid aan. In oversmolten toestand bij 16° 
was het soortelijk gewicht 0,9089. 
Het aethaansu l fonamide, dat door James uit ’t chloride met 
ammoniak in aether verkregen was, werd door mij op dezelfde 
wijze bereid ; alleen ’t smeltpunt vond ik iets hooger nl. 60° en niet 
58°. Uit benzol, waarin ’t weinig oplosbaar is, kristalliseert het in 
lange fijne naalden, uit aether waarin het meer oplosbaar is in dikke 
prisma’s, eveneens uit azijnaether en uit aceton, waarin het zeer 
oplosbaar is. 
Met oxalylchloride in benzol gekookt gedurende zeven uren gaf 
’t een vast product dat zich afzette, terwijl in het benzol slechts 
weinig van eene bruine strooperige massa opgelost was die bij 
distillatie achterbleef. Zoowel uit water als uit alcohol kan men het 
omkristalliseeren, ofschoon het bij koken met water ontleed wordt. 
Het smelt bij 224°; zijne oplossingen reageeren zuur. De analyse 
gaf getallen overeenkomende met die welke het oxalylbisaethann- 
C0-NH-S0 2 -C 2 H 5 
sul fonamide C0-NH-S0 2 -C 2 H 5 verlangt. Bij koking met water is 
daarin reeds oxaalzuur aan te toonen. 
Het aethaansulfonamide geeft dus, evenals het benzolsulfonamide, 
met oxalylchloride een oxalylderivaat. 
Het aethaansulfonmethylamide, dat reeds in 'J 886 door mij en 
Klobbie uit ’t chloride met methylamine in aether verkregen was, 
bereidde ik nu uit het chloride met eene waterige methylamine op- 
lossing van 33%; ’t chloride werd met aether verdund. Na droging 
werd het onder verminderden druk gedistilleerd. Bij sterke onder- 
koeling door vloeibare lucht kristalliseerde het en bleef zelfs tot 
boven 0° vast; het smeltpunt, dat nog niet nauwkeurig bepaald werd, 
ligt vermoedelijk tusschen 3° en 7°. Ook hier dus lager dan het 
aethylsulfonamide in overeenstemming met de bovengenoemde regel- 
matigheid. 
Met oxalylchloride in benzol gekookt treedt eerst bij verwarming 
chloorwaterstof-ontwikkeling op, die na 10 uren koken nog niet 
afgeloopen was. Nu werd het benzol afgedistilleerd waarna hot residu 
kristalliseerde. Het werd met water en met aether, waarin het 
evenals in alcohol weinig oplost, afgewasschen en na voorzichtige 
