306 
Een experiment dezer groep (Exp. N°, 14, d. 20/X1I/04) bestond 
uit 11 cycli, welke met tusschenpoozen van 10 minuten elkaar 
op volgen. De toeneming der belasting bedroeg 3 gram per secunde 
en de geheele toeneming 70 — 80 gram. De uitrekkingscurven dezer 
proef gelijken in vorm op de uitrekkingscurven van de vorige groep, 
doch het elastisch naverschijnsel is veel grooter. Het elastisch naver- 
schijnsel neemt namelijk aanzienlijk toé in grootte en uitgestrekt- 
heid met toeneming van de snelheid waarmede de belasting aan- 
groeit. Figuur 5 geeft het elastisch naverschijnsel weer gedurende 
den eersten, zesden en tienden cyclus. Een vergelijking van de curve 
behoorend bij den eersten cyclus (I) met de curve van figuur 4 
leert, dat de twee curven in vorm op elkaar gelijken ; uit een 
vergelijking der schalen echter', waarop de twee curven geteekend 
zijn blijkt ten duidelijkste, dat in cyclus I, Exp. 14, het elastisch 
naverschijnsel veel grooter is dan in het experiment weergegeven 
in figuur 4. Vergelijkt men de curven van figuur 5 onderling, dan 
blijkt, dat door herhaling van de cyclische variatie van de belasting 
het elastisch naverschijnsel in snelheid waarmede het zich ontwik- 
kelt, in grootte en in uitgestrektheid afneemt. 
De elasticiteitscoefïïcient van de spier neemt in de volgende cycli 
geleidelijk toe. Figuur 6 geeft hiervan een grafische voorstelling. 
Langs de abscis heb ik het rangnummer der opvolgende cycli uit- 
gezet en deze nummers plaatste ik w^ederom aequidistant aangezien 
de tijdsintervallen tusschen de cycli gelijk zijn. De curve, welke 
hare convexe zijde naar boven keert geeft de grootte van den elas- 
ticiteitscoeffieient 
Alp 
_ A p 
weer in de opvolgende cycli : Het volgt uil 
den vorm dezer curve, dat de elasticiteitscoefficient waarschijnlijk een 
