307 
bovengrens nadert. Extrapoleert men de curve zoo blijkt, dat de waarde 
van deze bovengrens waarschijnlijk in de omgeving van 1 ligt en bereikt 
100 
zou worden na 25— 30 cycli. De waarde dezer bovengrens stemt overeen 
met de grootte van den elasticiteitscoefficient van het vorig experi- 
ment (Exp. N ü . 12). 
De curve welke hare convexe zijde naar onder keert, geeft de 
grootte van de narekking 
'Air 
A T 
weer telkens op het oogenblik, dat 
de belasting haar maximale waarde bereikt, dus op het oogenblik 
voorafgaand aan de plotselinge ontlasting van de spier. Het volgt 
nu uit deze curve, dat de elastische narekking gaandeweg afneemt 
in uitgestrektheid en bij den tienden cyclus nul is geworden nog 
voordat de belasting haar maximum bereikt heeft. 
Een stadium van naverkorting volgt op de plotselinge ontlasting 
van de spier. Voor deze naverkorting geldt wederom de formule 
_ _ y r = constant” indien men liet tijdstip onmiddellijk voor- 
” At 
afgaand aan het oogenblik waarop de ontlasting is afgeloopen als 
nulpunt van den tijd kiest. Figuur 7 geeft een grafische voorstel- 
ling van de naverkortingsconstante in de opvolgende cycli. De 
rangnummers der cycli aequidistant geplaatst vormen de abscis, 
de grootte van de constante de ordinaat. Het blijkt dat de punten 
op deze wijze verkregen alle liggen op een rechte lijn evenals in 
figuur 3. Trekt men deze lijn door, dan treft zij de abscis in de 
omgeving van het rangnummer 26. Hieruit volgt, dat de naverkor- 
tingsconstante na 26 cycli waarschijnlijk nul zou zijn. Biengt men 
dit in verband met de waarschijnlijkheid, dat na 25 — 30 cycli de 
elasticiteitscoefficient. hare bovengrens bereikt, zoo kan men hieruit 
