323 
trochlearis-kern reeds in zijn geheel een meer frontale plaats heeft 
ingenomen (Fig. 43 l.c.; zie Fig. 8) en tegelijkertijd korter is geworden 1 ). 
Bij Nee tu rus en Cryptobranchus heb ik de trochlearis-kern met 
met zekerheid kunnen bepalen ofschoon de wortel duidelijk aanwezig 
en een eind weegs intracerebraal te vervolgen was. 
Het is echter mogelijk dat men 
schouwd moet worden. Ook bij Varanus (Kappers 1. e. fig. 56, 
p. 61) kan een meer laterale ligging van de IV-kern voorkomen, 
waarvan ik mij zelf heb kunnen overtuigen. Zoo zou dus ook deze 
celgroep bij Cryptobranchus een trochlearis-kern kunnen zijn, die 
zich in een toestand van overgang tusschen de primitieve dorso-cau- 
dale en de later meer constante ventro-frontale ligging bevindt. 
Bij Necturus is de vermoedelijke topografie van de IV-kern naar 
het verloop van den IV-wortel aangegeven in de sagittale reconstructie. 
Zijn areaal ligt eveneens dorso-lateraal en komt daarin overeen met 
Cryptobranchus. Indien deze waarneming juist is hebben wij dus bij 
Necturus en Cryptobranchus in tegenstelling met Molge een hoogst 
interessant overgangsstadium in de phylogenetische verschuiving van 
dezen kern. (Vertaald naar het Duitsche M. S. van den schrijver). 
ï) De mogelijkheid dat het verschil in caudale uitbreiding tusschen den trochlearis- 
kern in de Rana van Kappers en die van mij zou te wijten zijn aan onnauwkeurige 
waarneming is uitgesloten, daar ook een opnieuw door mij verrichte meting en 
plaatsbepaling van den trochlearis-kern in de door Kappers gebruikte serie mij 
de overtuiging heeft gegeven dat inderdaad in zijn exemplaar een meer frontale 
inelkaarschuiving van de kern heeft plaats gevonden. Anderzijds zijn ook mijn 
metingen en plaatsbepalingen aan Rana en Bufo door Kappers gecontroleerd en 
bevestigd. 
Misschien is het verschil daardoor le verklaren dat mogelijker wijze in het eene 
geval Rana esculenta en in bet ander geval Rana fusca gebruikt werd. 
jAt* A OjuCLri* l ^ J J 
bij Cryptobranchus als zoodanig 
een groep cellen moet aanzien 
die zich beiderzijds lateraal (niet 
ventraal) van den ventrikel be- 
vindt (Fig. 11) en tot in welks 
nabijheid men vezelen van den 
genoemden wortel vervolgen kan. 
Deze aanname wordt gesteund 
door het feit dat in den primitief- 
sten vorm (Petromyzon z. b.) de 
IV-kern dorsaal in het velum ligt 
en de ligging onder den ventrikel 
derhalve als een secundaire be- 
