328 
witte stof bestaat. Beide bedragen werden, tot percentgetallen omge- 
rekend, in de graphische voorstelling (tig. 1) neergelegd. In laatst- 
genoemde geelt het donkere deel van de kolommen de grijze stof 
weer, het overige deel de witte stof. 
Uit de gevallen, waar groote en kleine verwante soorten tezamen 
vergeleken worden is in de tabel met één oogopslag de regel te 
lezen : Bij een groot dier is naar verhouding minder grijze stof, dan 
bij een kleiner dier. 
Bij twee dieren — - Hexanchus en Scyllium — vertoonde de grijze stof voor een 
groot deel netvormige teekening. Hierom moest een ruwe schatting voor den 
omtrek worden toegepast. Dientengevolge heb in deze dieren voorzichtigheids- 
halve niet in mijn graphische tabel opgenomen. 
Daar de gekozen apcn-soorten niet alle belangrijk in grootte verschillen — heb 
ik de meest sprekende voorbeelden hiervan uitgekozen. 
Wat den olifant betreft : hoewel deze niet met een kleinere verwante diersoort 
vergeleken kan worden, is nietlemin de tegenstelling met alle kleinere diersoorten 
(inzonderheid met de muis) zoo opvallend ten gunste van de witte stof dat zij 
vermelding waard is. 
Opvallend is dat in de ontwikkeling van het ruggemerg de rela- 
tief grootere vermeerdering der witte stof ook duidelijk te voorschijn 
komt, zooals blijkt uit onderzoekingen van Stern, die er op wijst (l.e. 
p. 367) dat gedurende de ontwikkeling de grijze stof ten opzichte 
van de witte relatief aan terrein verliest in het menschelijk rug- 
. gemerg. 
Behalve deze verschillen in' de verhouding tusschen grijze en witte 
stof bij groote en kleine dieren, werd nu door mij ook geconstateerd 
een blijkbaar hiermee samenhangend verschil in de vorm der grijze 
stof (fig. 2). 
Terwijl toch bij de kleinere dieren de vlinderfiguur der ruggemergs- 
doorsnede over het algemeen plomp van bouw is en de afstand 
tusschen de linker en rechter hoornen gering, wordt deze verhou- 
ding slanker bij groote dieren, waar ook, ja inzonderheid, de tusschen 
rechter en linker hoornen gelegen grijze commissuur een veel 
graciler gedaante krijgt. 
Het is wel zeer waarschijnlijk, dat dit morphologisch verschil 
samenhangt met het verschil in verhouding tusschen grijze en witte 
stof, daar bij groote dieren de grijze stof door de sterke relatieve 
vermeerdering aan witte stof zeer aanzienlijk wordt uitgerekt. 
Inzonderheid zal de groote vermeerdering der witte stof in het 
areaal der achter- en voorstrengen de beiderzijdsche hoornen verder 
van elkaar verwijderen (zie Elephas). 
