ëens het mikroskopiseh karakter van den steen van Igast met die 
producten vergelijkt. De aanwezigheid van de oorspronkelijk niet 
van die slak afkomstige insluilsels van kwarts, mikroklien en 
plagioklaas zoude daardoor verklaard kunnen worden, dat de 
slak in nog vloeibaren toestand over zand gevloeid is, waarbij de 
korrels van kwarts en mikroklien werden opgesloten. Ik moet echter 
erkennen, dat de slakken van gramineen, die ik in de gelegenheid 
was te onderzoeken, niet op den steen van Igast geleken en evenmin 
met de door A. Lagorio onderzochte slak overeenkwamen. In de eerste 
plaats diende hiervoor het materiaal afkomstig van verbrande hooi- 
schelven. Aangezien deze op kleibodem stonden, is het verklaarbaar, 
dat de opgesloten zandkorrels slechts gering in aantal waren, maai- 
de uitgescheiden individuen van plagioklaas, augiet en magnetiet 
waren evenmin aanwezig. In de mikroskopiseh dunne doorsneden 
was slechts een licht geel- of groenachtig glas te ontwaren, waarin 
plaatselijk talrijke mikroliethen en soms tridyoniet-aggregaten waren 
uitgesebeiden. Soortgelijk was ook de gesteldheid van de bij het 
verbranden van groote stroo-massas, behoorende aan de stroocartonnen- 
fabriek ,, Union” te Oude-Pekela (prov. Groningen), op 30 Juli 11. 
gevormde slak. Zij was als een donkergroen glas met witte puim- 
steenachtige gedeelten gestold. Het doorgaans vrij homogene glas 
bevatte slechts betrekkelijk weinige kleurlooze kristal naaldjes. 
Al deze slakken komen, wat hun algemeen karakter betreft, met 
soortgelijke door Ch. Vélain beschreven producten overeen *) 
Wanneer wij er aan mogen herinneren, dat de asch van gramineen 
geen aluminium bevatten * 2 ), dan is het duidelijk, dat in de slakken 
ervan tevergeefs naar veldspaten gezocht zou moeten worden, tenzij 
dat door het smeltproduct eene aluminium- verbinding van den bodem 
werd geresorbeerd en in den vorm van veldspaat bij de bekoeling 
weder werd uitgescheiden. 
Ten slotte moge in aansluiting aan het bovenstaande nog eene 
.beschrijving volgen van een slak, waaraan eene met die te Igast 
verwante gebeurtenis ten grondslag ligt. Op den 8 en Juni 1898 had 
een leerling van het gymnasium te ’s Gravenhage in een tuin te 
Voorburg een meteoriet in gloeienden toestand zien uiteenspatten. 
De door hem opgeraapte fragmenten, die ik aan de vriendelijkheid 
van Prof. J. F. van Bemmelen, thans te Groningen, te danken had, 
U Etude microscopique des vers résultants de la fusion des cendres de graminées. 
Buil. Soc. Min. 1. Paris 1878, blz. 113 — 124. 
2 ) Alois von Hubert. Geschmolzene Heusclilacke. Berichte über die Mittheilungen 
von kreunden der Naturw. 4. Wien 1848, blz. 64—66, 
24 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. UI. XXII. A". 1913/14 
