364 
Het blijkt hieruit, dat positieve en negatieve kromming onafhan- 
kelijk van elkaar worden gepercipieerd en tot uiting komen. 
Verloop van de kromming van een kiemplantje van Avena 
sativa. Om 9.50 gedurende 80 sec met een Int. van 340 M.K. 
van links belicht. Alleen een zone van den top kleiner dan 
1 mm. belicht. Tot 11.8 een positieve kromming, die daarna 
in een sterke negatieve overgaat. Na de belichting op den 
intermitteerenden klinostaal, (temp. 25 1 Gels.). 
Wordt met meer dan 18000 M. K. S. geprikkeld, dan neemt de 
negatieve kromming weer at en treden in liet geheel geen krom- 
mingen op. Het merkwaardige verschijnsel doet zich echter voor, 
dat Ö ]ia zeer sterke prikkeling 400.000 M. K. S. in 4 sec. weer 
zwakke positieve krommingen worden aangetroffen, die bij de sterkste 
belichtingen waarover ik beschikken kon 1.600.000 M. K. S. weer 
verdwijnen. 
Naast deze waarnemingen over krommingen, die na belichting 
van de topzone optreden, kan ik hier enkele resultaten meededen 
over de gevoeligheid van de basis. 
Door van der Wolk is meegedeeld, dat positief basale krommingen 
beginnen op te treden bij 20000 M.K. S. en sterk zijn bij 60000 M.K.S. 
Von Guttenberg en Wilschke hebben dit bevestigd. Van der Wolk 
en von Guttenberg omgaven den top met bladtinkapjes. Wilschke 
vindt deze methode verkeerd en gebruikt een zeer fraaie inrichting, 
waarbij het licht, dat door een spleet valt een bepaalde zone belicht. 
Toch heeft, en Wilschke toont dit in zijn mededeeling zelf aan, 
deze kapjesmethode niet zooveel bezwaren, dat zij, zooals hij meent, 
geheel onbruikbaar zon zijn, daar de gevoeligheid voor contact- 
prikkels vooral bij kleine kapjes zeer gering is. De methode van 
Wilschke heeft tegen, dat met zeer weinig materiaal tegelijk gewerkt 
kan worden, wat waarschijnlijk ook de oorzaak is, dat de verschijn- 
selen. die hier besproken zullen worden, aan zijn aandacht zijn 
ontgaan. 
Fig. 2 
