397 
Stefan fieemt bij zijne berekening aan, die later ook door P. 
Weiss (Soe. fr. d. Pbys. 1907, pag. 132) gebruikt wordt, dat de 
krachtlijnen in het geheel magnetisch verzadigde ijzer evenwijdig 
aan de as verloopen, en dat aan de oppervlakte van dezen 
kegel vrij magnetisme aanwezig is. Denken wij ons nu het kegel- 
oppervlak in een reeks van oneindig smalle cirkelstrooken, lood- 
recht op de as staande verdeeld. Elk punt op een dusdanige 
strook gelegen oefent op een punt, ter plaatse van het toppunt van 
den kegel een aantrekkende kracht uit, die omgekeerd evenredig 
met het kwadraat van den afstand is. Wordt de afstand grooter, 
dan wordt deze kracht kleiner. De axiaal verloopende componente 
van deze kracht kan voorgesteld worden door een uitdrukking even- 
redig met 
cos a 
waarin l dien afstand en « den hal ven tophoek aan- 
duidt. Drukken wij dien afstand l uit door — - waar r de straal 
sin a 
van de cirkelstrook aangeeft, dan wordt de axiale kracht evenredig 
cos a sin~a 
met . 
of « 
Deze uitdrukking heeft een maximum voor cos a — 
— ongeveer 55°. 
Hetgeen geldt voor één bepaald punt van de cirkelstrook geldt 
voor elk ander punt van die strook, maar het geldt eveneens voor 
elk punt van elke andere cirkelstrook op het kegeloppervlak ge- 
legen. De gunstigste tophoek voor den kegel bedraagt dus 110° ongeveer. 
Wij kunnen nu een dergelijke beschouwing ook toepassen voor 
prismatisch toegespitste poolstukken. In dat geval verdeelen wij het 
prismatisch oppervlak in oneindig smalle strooken evenwijdig aan 
de ribbe. 
Wij berekenen allereerst hoe groot de aantrekkende kracht is die 
door een willekeurig deeltje dy in het punt P van de strook SQ op 
een willekeurig deeltje db in de 
ribbe van het prisma gelegen, wordt 
uitgeoefend, Zij AC deze ribbe, Zij 
P één punt van een der strooken 
die op een afstand a evenwijdig met 
A C verloopt. Zij b de afstand waarop 
het deeltje db van de projectie van 
P op AC gelegen is. 
mogen aannemen dat de aantrekkende kracht van P op db 
27 * 
Wij 
