999 
hun snijdingslijn eindigen. Dit geval doet zich echter nimmer voor: 
steeds zullen wel de vlakken afgesneden zijn door een vlak even- 
wijdig aan de ribben, zoodat het interferricum begrensd wordt door 
2 vlakken, evenwijdig aan elkander en loodrecht op de krachtlijnen 
geplaatst. In een dusdanig geval kunnen wij echter ook nog de 
maximale veldsterkte ter plaatse, waar de ribbe zich zou bevinden, 
berekenen. Het veld wordt dan gevormd door twee verschillende 
omstandigheden, n.1. door de werking der schuine zijvlakken en dooi- 
de directe werking der beide begrenzingsvlakken. Noemen wij deze 
H x en Hz dan is dus H= H x - (- H 2 . 
Wij vonden voor elke strook H x de waarde 
Sifi COS (t 
' Om de werking van een geheel zijvlak 
r 
te verkrijgen stellen wij dat de breedte van 
de strook dr bedraagt, en dat dus de werking 
dr 
evenredig is met sin a cos a Integreeren wij 
V 
deze uitdrukking tusschen de grenzen p en R, 
waarbij p de halve diepte van het interfer- 
ricum, R de halve magneetdikte beteekent, 
dan vinden wij de gezochte waarde. Deze 
bedraagt : 
R 
r dr , R 
H. — I sin a cos a — = sin a cos a Ign. — 
J r p 
P 
Om de magnetische werking van de parallele eindvlakte te be- 
rekenen, verdeden wij deze weder in overlangsche strooken. 
De werking door elke strook op de ribbe uitgeoefend is omgekeerd 
evenredig met den onderlingen afstand, dus — . 
De axiaal gerichte werking is dan 
a 
T*' 
indien a de halve lengte 
X 
van het interferricum voorstelt. Integreeren wij nu langs b tusschen 
de grenzen a en ^a 2 -(- p 2 dan vinden wij 
a 
1 — 
Fa 2 
1 — 
cos a 
Wij krijgen dus : //, -\-H. 2 " 1 — cos a -j- sin a cos a lc/n — . 
' Q 
De maximale waarde van deze uitdrukking is afhankelijk van 
de grootheid R : p. Indien p oneindig klein is, d.w.z. dat de zijvlakken 
