4l 2 
energie voorhanden. Waren de trillingen ongedempt geweest, dan 
zouden wij de oorspronkelijk aanwezige potentieele energie gelijk 
mogen stellen aan de aanwezige kinetische energie op het oogenblik 
dat deze voor het eerst den nulstand doorschrijdt. Wegens de dem- 
ping moet deze laatste grootheid eerst gecorrigeerd worden. Bij gelijk- 
stelling ontstaat een vergelijking waaruit H opgelost kan worden, 
waardoor de werkzame veldsterkte verkregen wordt. 
Om de waarden voor de potentieele en kinetische energie te be- 
rekenen gaan wij dus uit van de veronderstelling dat het veld homo- 
geen is. Ter bepaling van de gedaante van de snaar, verwaarloozen 
wij den invloed der elasticiteit en het eigengewicht van de snaar 
ten opzichte van de spanning. Onder deze 
omstandigheden ontstaat zooals wij zagen een 
parabolische snaargedaante. 
Zij BQOD de vorm van de snaar in toestand 
van afwijking. Het midden zij 0. Ten opzichte 
van een coördinatensysteem gaande door O, 
waarbij de y - as de parabool in het punt O 
raakt, wordt de snaarvorm voorgesteld door de 
vergelijking : 
y l = 2px. 
Beschouwen wij een klein deel dy van de 
snaar in het punt Q gelegen, dan bedraagt de 
potentieele energie van dat deeltje 
~ Hl QR dy . 
-X 
Nu 
snaar 
y 
is QR = h — x waarin h den maximalen uitslag OC van de 
voorstelt, terwijl x de abscis van het punt Q is. Daar 
x = ‘— krijgen wij dus voor de potentieele energie van het deeltje 
2p 
dy het bedrag : 
1 Hl ( h - 
2 
*P. 
dy 
Door deze uitdrukking te integreeren tusscben de grenzen O en 
— /, waarbij l de snaarlengte is, verkrijgen wij de halve potentieele 
Li 
energie van de snaar op het oogenblik dat deze zoo vér mogelijk 
uitgeweken is. De totale energie bedraagt dus : 
U 
1 
~ 2 p. 
E 
pui.) — 2 X 
ÏS 
dy 
Ui Hl 
