4 ! 7 
bestaan, terwijl de bruine kapselvvand weer de gewone mangam- 
reakties geeft. 
De agar alleen bleek voor deze bakteriën wel liet beste voedsel 
te zijn. °Het genoemde gehalte aan mangaanlaktaat, werd nog juist 
verdragen ; op kultuurgronden rijker aan organisch voedsel werd geen 
ontwikkeling waargenomen. Ontbreken echter de organische stoften 
in de kultuurmediën geheel, dan kunnen deze bakteriën het mangaan- 
carbonaat niet oxydeeren. Hoezeer zij, naar mijne meening, na- 
verwant zijn met het nitraatfërment, zijn zij met m staat mtrieten 
in nitraten te veranderen ; ook kunnen zij ammomakzouten met tot 
nitrieten oxydeeren. 
Van het door Moliscii opgestelde geslacht Siderocapsa ) ondei- 
scheiden zij zich door hun bewegelijkheid. 
De schimmelsoorten, die het manganocarbonaat tot „bruinsteen 
oxydeeren en die eveneens op de filtreerpapierplaten zeer gemak- 
kelijk uit tuingrond kunnen verkregen worden, ontwikkelen zich 
evenals de „bruinsteenbakteriën”, goed op agarplaten, die niets als 
mangaancarbonaat en wat minerale zouten bevatten. Op zuiveie 
agar, zonder mangaancarbonaat, ontwikkelen zij zich ook, maar 
minder snel, zoadat het carbonaat blijkbaar als voedsel dienst doet. 
Op vleesehbouillon en op moutextractplaten groeien zij eveneens 
zeer goed, echter langzamer dan gewone schimmels en verhezen 
daarop hun karakteristieke eigenschappen geheel. 
Zij kunnen echter ook op allerlei andere kultuurbodems gekweekt 
worden, waarop zij veel mycelium vóórtbrengen, somtijds ook truc- 
tificeeren, maar alleen dan het toegevoegde mangaancarbonaat 
oxydeeren, indien de concentratie der cpgeloste organische voedsel- 
stoffen gering is. 
Deze schimmels belmoren tot zeer verschillende atdeelmgen dei 
Fungi, maar het schijnt dat zij alle echte humusbewoners zijn. Zoo 
heb ik soorten gevonden van de geslachten Botrytis, Sporocybe, 
Trichocladium en vooral van Mycogone, die ik reeds lang kende als 
algemeen voorkomende schimmels van vruchtbaren tuingrond. Zooals 
te verwachten was kwamen daarbij ook nieuwe vormen aan het 
licht, waaronder een nieuwe Mycogone- soort, met tetraëdrisch geiang- 
schikte bruine sporen tetraden, die in den tuin van het Laboratorium 
voor Mikrobiologie algemeen is. _ 
Iets nader onderzocht ik een Papulospora, die ik P. manganica 
en een Sporocybe, die ik wegens de algemeenheid daarvan op het 
filtreerpapier S. chartoïkoon zal noemen. 
i) Die Eisenbakterien, S 10, Jena 1910. 
