420 
jaar lang, bij vrije luchttoetreding onveranderd blijven. De opgave, 
die men in sommige chemische handboeken vindt, dat dit lichaam 
reeds aan de lucht oxydeert, vereischt dus nadere omschrijving der 
omstandigheden, waarbij die oxydatie is waargenomen, bijv. bij sterk 
indrogen boven een BuNSEN-vlam of bij aanwezigheid van alkalische 
dampen. 
Tot de organische stoffen, die het mangaancarbonaat kunnen oxy- 
deeren, behoort het cliinon. Vorming van sferiten heb ik daarbij 
echter niet opgemerkt en er is niet de minste grond voorhanden 
om aan te nemen, dat de beschreven schimmels en bakteriën deze 
stof, die gemakkelijk aan de kleur kenbaar is, zouden vóórtbrengen. 
Indien liet dus verder mocht blijken, dat de bruinsteenschimmels 
werkelijk een buiten de cellen oxydeerend werkende stof vóórt- 
brengen, laat ziel) nu reeds zeggen, dat die stof geen oxydase en 
geen chinon zal kunnen zijn. 
Uit het voorafgaande ziet men, dat aan de oxydatie van het 
mangaancarbonaat door mikroben, verschillende vragen verbonden 
zijn, die waard zijn verder onderzocht te worden, vooral in verband 
met de omzettingen, die deze zeer algemeene mikroben in den 
grond moeten veroorzaken. 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohen doet, mede namens den 
Heer W. D. Helderman een meedeeling: „De Allotropie van 
Kadmium. 7.” 
1. In de meedeeling van een van ons beiden (C.) met den Heer 
A. L. Th. Moesveld 1 ), waarin werd aangetoond, dat bismuth bij 
75° in een allotrope (enantiotrope) modifikatie kan overgaan, werd 
er reeds op gewezen, dat de verhandeling, door Matthiessen en von 
Bose in 1862 over liet elektrisch geieidings ver mogen van metalen 
gepubliceerd, zekere aanwijzingen bevatte, die het vermoeden recht- 
vaardigden, dat ook andere elementen, bij welke het optreden van 
allotrope toestanden tot dusverre niet bekend is, dit verschijnsel 
vertoonen. Nu vindt men in die verhandeling van Matthiessen en 
von Bose op de plaats, waar zij hunne metingen aan het Kadmium 
beschrijven: ,,Die nach mehrtagigen Erhitzen auf 100° erlialtenen 
Veranderungen in der Leitungsfahigkeit der Drahte, sind unglück- 
licher Weise verloren gegangen. Es mag bemerkt werden, dass 
die Veranderungen sehr gering waren und dass eine Abnahme in der 
Leitungsfahigkeit stattfand”. En eenige regels verder: ,,Wenn reines 
U Deze Verslagen 22 , 2.49 (1913). 
