439 
er immers naast damp en hexaanrijke vloeistof geen waterrijke laag 
aanwezig, dan wijkt de druk af van den driephasendruk ; is ze er 
wel, dan vali de druk op de voor alle mengsels gelijke driephasen- 
lijn en omgekeerd kunnen wij uit het al of niet afwijken van den 
gevonden druk van de driephasenlijn, met groote overmaat water 
bepaald, eoncludeeren, of wij met een twee-, dan wel met een drie- 
phasenevenwicht te maken hebben. Tevens had ik in het waarnemen 
van één of meer punten van de driephasenkromme, wat bij bijna 
alle mengsels mogelijk was, indien de temperatuur slechts laag genoeg 
werd gekozen, een criterium van zuiverheid van de mengsels. De 
waarnemingen van deze driephasendrukken zijn in de onderstaande 
tabel 1 opgenomen en wijken nergens merkbaar van den driephasen- 
druk van het mengsel met groote hoeveelheid water af. 
In fig. 1 is de P-T projectie van de dampspanningslijnen van de 
componenten aangegeven, die van het hexaan door AB, die van het 
water door CD. Het kritisch punt B van het hexaan ligt hier toe- 
vallig in de onmiddellijke nabijheid der waterlijn, zoodat de vluch- 
tigheid van beide componenten bij het kritisch punt van hexaan 
even groot is. De dampspanningslijn CD van het water moet naar 
hooger temperatuur verlengd gedacht worden tot het kritisch punt 
van water, dat volgens de nieuwste bepalingen uit de Deutsche 
Reichsanstalt bij 374° en 217.5 atm. ligt. 1 ) De driephasenlijn is aan - 
gegeven door EF-, ze ligt derhalve merkbaar hooger dan de damp- 
spanningslijnen van beide componenten. 
Op de plooipuntslijn BF zijn de kritische punten aangegeven van 
acht mengsels; in elk dezer plooipunten komen de vloeistof- en 
damptak van de doorsneden voor constante samenstelling samen. 
Yan den damptak zijn gewoonlijk slechts een gering aantal punten 
bepaald, daar bij lage temperatuur het volume sterker zou moeten 
worden vergroot dan de proefbuis toeliet. De verdere voortzetting 
van de damptakken naar lagere temperatuur zou gerealiseerd kunnen 
worden door eene geringere vulling van de proefbuis, maar daardoor 
zou de fout in de samenstelling der mengsels tevens grooter worden. 
De onderzochte mengsels bevatten alle groote overmaat hexaan; het 
watergehalte varieert tusschen 0 en 27 mol. procenten, maar indien 
men bedenkt, dat het moleculairgewicht van hexaan bijna vijfmaal 
zoo groot is als dat van water en derhalve de grootste hoeveelheid 
water slechts ruim zeven gewichtsprocenten bedroeg en omdat het 
soortelijk gewicht van hexaan kleiner is dan water nog minder voluum- 
procenten, dan blijkt, dat men, indien de fout in de samenstelling 
x ) Landolt Börnstein-Roth, Tabellen p 447. 
